ความอดทนของซีรวัฒน์ขาดสะบั้นลง หลังจากถูกยัยตัวแสบแกล้งบดต้นขานุ่ม ๆ เข้ากับแก่นกายคับตึงของเขาเสียยกใหญ่ ความคิดที่กะว่าจะตะล่อมคุยขออนุญาตกันดี ๆ ปลิวหายไปทันทีที่ได้ยินเสียงหวานพึมพำว่าอยากปล้ำคนเมา
เด็กนี่คิดว่าเขาใช้ความพยายามไปมากเท่าไหร่กัน? ถึงได้อดใจให้ไม่กดเธอให้จมเตียงได้จนถึงตอนนี้? ในเมื่อมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่สนอะไรแล้วเหมือนกัน!! ไม่ทงไม่ทนมันแล้ว!!!
มือใหญ่ขยับรูดซิปที่ยาวตั้งแต่เนินอกจนถึงเนินต้นขาอย่างเชื่องช้า ขณะที่ตาคมจับจ้องผิวกายขาวสล้างที่ปริอ้าออกจากเสื้อผ้าจนตาไม่กะพริบ
น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก เมื่อพบว่ายัยเด็กนี่โนบราออกไปงานเลี้ยงกับเขา ยิ่งประกอบรวมกับกางเกงในลูกไม้สีแดงเพลิงที่ปกปิดโหนกนูนอย่างหมิ่นเหม่นั่น มันยิ่งทำให้เขาแทบจะคลั่งเสียให้ได้
"...บราก็ไม่ยอมใส่นะ"
"กะ ก็ใส่ที่ปิดจุกแล้วไง พี่จะดุฟินทำไมเนี่ย..."
"ไม่ได้จะดุ แต่หวงไง เ
