"...ทำไมถึงได้ตัวหอมน่ากอดขนาดนี้วะ?" ซีรวัฒน์หลุดปากพูดอย่างลืมตัว หลังจากที่ทนมองคนตัวเล็กวิ่งวุ่นทำนู่นทำนี่ดูแลเขามาอยู่นานสองนาน ยัยเด็กนี่มันน่าฟัดเกินไป ต้องเป็นคนยังไง ถึงทำอะไรก็น่ารักไปหมดแบบนี้วะ?
"พี่ซี? พี่ไหวปะเนี่ย?" มือเรียวทาบลงบนแขนแกร่งที่โอบรัดรอบเอวตัวเองพลางเขย่าเบา ๆ ขณะที่เหลือบตามองคนด้านหลังด้วยความเป็นห่วง
"มันเขี้ยวว่ะ"
"...พี่เป็นหมาหรือไง?"
"ปากดีแบบนี้ จูบสั่งสอนดีไหม?" อา..ปากเล็ก ๆ น่าจูบนี่ ต้องนิ่มมากแน่ ๆ
"ฮะ ๆ เกรงใจมากเลยค่ะพี่... เอาเป็นว่าตอนนี้ปล่อยฟินก่อนแล้วกันเนอะ" ร่างเล็กยิ้มร่าโดยไม่รู้ถึงภัยที่กำลังจะมาเยือนเลยสักนิด
ซีรวัฒน์ที่เห็นท่าทางเล่น ๆ ไม่จริงจังของอีกฝ่ายก็ขมวดคิ้วให้มุ่น ก่อนจะตอบกลับไปเสียงขุ่น
"ไม่..."
"ฮะ?"
"ไม่ให้หนีหรอก..." ชายหนุ่มที่ไม่คิดจะหยุดยั้งความต้องการของตัวเองอีกต่อไป เขากดแนบริมฝีปากของตนทับลงบนความอวบอิ่ม
