บทที่ 3 แปลกแต่ดี (1)

ภาณุพลได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเห็นว่าฮาร์ทเชยคางมิ้งให้หันไปรับจูบจากตน ทั้งที่สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าควรจะทำให้เจเจรู้สึกไม่พอใจในการกระทำของอีกคน แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เขาถึงรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมา ‘อื้อ~ จุกไปหมดเลย... ดุ้นของผู้ใหญ่มันครูดรูหนู อ๊ะ! อ๊า! ตะ ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วค่ะว่าพวกผู้ชายเขาไปฝังมุกกันทำไม’ ‘หึ ๆ เสียวใช่ไหม~ ตาเหลือกใหญ่เชียวนะหนูแบม นี่มันเพิ่งวันแรกเอง...หวังว่าหนูจะยังไม่ลืมข้อตกลงของเรานะ’ ‘ไม่ลืมหรอกค่ะ อ๊าง~ แบมจะอ้าขาให้ผู้ใหญ่ทุกวัน จะให้ผู้ใหญ่เอาทุกวันจนจบค่าย ตอบแทนที่ผู้ใหญ่ช่วยหาสถานที่ให้แถมยังช่วยอะไรอีกตั้งหลายอย่าง’ ‘ดีมาก... ซี้ด! หอยเด็กมหาลัยนี่มันฟิตดีจริง ๆ แบบนี้ค่อยคุ้มค่ากับที่ฉันบากหน้าไปเจรจากับครูใหญ่ให้หน่อย’ คำพูดหยาบโลนยังคงดังมาจากนอกตู้เก็บของอย่างต่อเนื่อง ทว่ามันกลับไม่สามารถปลุกเร้าความต้องการของเจเจได้เท่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า แม้ภายในตู้เก็บของแคบ ๆ นี้ จะมีเพียงแสงสลัว ๆ ที่ส่องลอดผ่านไม้ระแนงตรงประตูตู้พอให้มองเห็นได้แบบเลือนราง แต่นั่นกลับทำให้หัวใจของภาณุพลเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ทั้งที่ความรู้สึกที่เขามีให้มิ้งเป็นของจริงแท้ ๆ แต่แทนที่จะรู้สึกหึงหวงตอนที่เห็นว่ามิ้งกับฮาร์ทจูบกันอยู่ ทว่าความจริงแล้วมันกลับไม่ใช่...ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ มันทั้งตื่นเต้นและตื่นตัวจนน่าตกใจ ยิ่งได้เห็นคนที่ตัวเองชอบกำลังแลกลิ้นกับชายอื่นอยู่ มันยิ่งทำให้เจเจอยากเข้าไปร่วมวงด้วยขึ้นมา ใบหน้าหล่อใสขยับเข้าไปคลอเคลียใกล้ ๆ ซอกคอขาวที่ยังว่างอยู่ ก่อนจะฝังจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวด้วยความหลงใหล เขาสัมผัสได้เลยว่ามิ้งตัวสั่นสะท้านด้วยความหวามไหว และนั่นทำให้เจเจยิ่งอยากจะกลืนกินอีกฝ่ายมากกว่าเก่า ปากหยักขบเม้มไปตามผิวกายอ่อนนุ่มราวกับกำลังละเลียดชิมอาหารอันโอชะ ขณะที่มือที่วางอยู่ตรงรอบเอวในตอนแรกเริ่มขยับไหวไปมา กระทั่งเห็นว่ามิ้งผละริมฝีปากออกจากฮาร์ท เขาเลยฉวยโอกาสนั้นยกมือขึ้นประกบที่ข้างแก้มสาวให้หันมาทางตัวเองอย่างแผ่วเบา “อื้อ~ พี่เจ...” เสียงอู้อี้ในลำคอของมิ้งที่ดังขึ้นตอนที่ถูกจับให้หันมาเผชิญหน้ากัน มันทำให้เจเจรู้สึกเอ็นดูอย่างประหลาด ท่าทางออดอ้อนชวนรังแกของอีกฝ่ายมันทำให้ความดิบเถื่อนในกายเขาตื่นขึ้นมา จนชายหนุ่มต้องขบริมฝีปากเพื่อระงับมัน ภาณุพลได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ‘เป็นโรคจิตหรือไง?’ ไม่ว่ามิ้งจะทำอะไร เขาถึงได้รู้สึกเหมือนกำลังถูกกระตุ้นไปหมด หลังจากที่พยายามสงบใจอยู่ครู่หนึ่ง เจเจก็บอกสิ่งที่ตนตัดสินใจออกไปให้อีกฝ่ายได้ฟัง “พี่จะให้มิ้งเป็นคนเลือก ว่ามิ้งจะเอายังไงต่อกับเรื่องของเรา” เขาว่าพลางแย้มยิ้มบาง ขณะที่ไล้นิ้วมือไปตามพวงแก้มร้อนผะผ่าว หลังจากที่คิดเรื่องที่ฮาร์ทพูดมาได้สักพัก “สำหรับพี่... ตราบใดที่มีมิ้งอยู่ จะให้เพิ่มฮาร์ทมาด้วยอีกคนก็ไม่เป็นไร เรื่องทุกอย่าง...พี่จะยกให้มิ้งเป็นคนตัดสินใจ เพราะพี่มั่นใจว่ามิ้งจะเลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับเรา” “ที่พูดนั่น พี่เจกำลังหมายถึง...” “พี่หมายถึงมิ้งจะเลือกใครก็ได้ที่มิ้งต้องการ จะเลือกพี่ เลือกฮาร์ทหรือว่าเลือกพวกเรา ขอแค่มิ้งบอก...พี่พร้อมจะทำตามที่มิ้งต้องการทุกอย่าง” “พี่เจ...” แววตาวูบไหวของคนตรงหน้า ทำเอาภาณุพลไม่สามารถระงับความต้องการของตัวเองไว้ได้อีกต่อไป เขาขยับเข้าไปประกบจูบบนกลีบปากอวบอิ่ม ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปลิ้มลองความหอมหวานจากโพรงปากสาวอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับคนที่พยายามจูบตอบกลับมาอย่างช่ำชอง ขณะที่สอดมือเข้าไปประคองหลังท้ายทอยสาวเพื่อปรับให้อยู่ในองศาที่ตัวเองต้องการ เจเจเผลอบดเบียดช่วงล่างเข้าใส่ร่างนุ่มนิ่มด้วยความเสียวกระสันและนั่นมันทำให้เขารู้สึกดีจนหลุดคำรามออกมา “อืม~” ตาคมปรายมองเด็กหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังชักสีหน้ามองมาทางนี้พลางยักคิ้วส่งให้อย่างมีชัย เพราะตอนนี้มิ้งค่อย ๆ โอนอ่อนตามการชักนำของเขาและยกแขนขึ้นมาโอบรอบคอกัน เจเจได้ยินเสียงจิ๊ปากเบา ๆ ดังมาจากคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกัน ทว่าเขาก็ไม่ได้เก็บเรื่องนั้นมาคิดเป็นจริงเป็นจัง แถมยังรั้งร่างบางให้ขยับเข้ามาใกล้ ๆ เหมือนจงใจจะยั่วโมโหอีกฝ่ายอีกต่างหาก แม้จะอยากแกล้งฮาร์ทที่ตอนนี้หน้าดำเป็นก้นหม้อต่ออีกหน่อย แต่พอเห็นหญิงสาวเพียงคนเดียวในตู้เก็บของใบนี้ทำท่าเหมือนจะหายใจไม่ทัน ภาณุพลก็จำต้องหยุดความเอาแต่ใจของตัวเองเอาไว้และผละริมฝีปากออกมา “ไม่ต้องห่วงนะมิ้ง เรื่องคำตอบน่ะ พี่รอได้ แต่ตอนนี้...” เสียงนุ่มทุ้มกระซิบบอกกับคนที่กำลังหอบหายใจอย่างหนักในระยะที่ริมฝีปากแทบจะสัมผัสกัน ก่อนจะแอ่นสะโพกดุนดันความเป็นชายที่แข็งเป็นลำเข้ากับท้องน้อยของคนยกแขนขึ้นโอบรอบคอกันเพื่อบอกถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ “ช่วยพี่หน่อยได้ไหม” “อึก! ...ค่ะ” “งั้น พี่ขอจับตัวนิดนึงนะ” ณัฐริกาพยักหน้าหงึกหงักแทนการตอบรับคำขอนั้น ก่อนจะสะดุ้งตัวหนีน้อย ๆ เมื่อรู้สึกได้ถึงฝ่ามือชื้นเหงื่อที่สอดเข้ามาในเสื้อตัวโคร่งของตน แต่เพราะด้านหลังยังมีฮาร์ทประกบอยู่อีกคน เธอเลยไม่สามารถหลบได้อย่างที่ใจต้องการ หญิงสาวก้มหน้าคางชิดอกอย่างไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงจะแทบจะกระดอนออกมานอกอก ยิ่งมือของพี่เจเลื่อนขึ้นสูงเท่าไหร่ ลมหายใจของมิ้งก็ยิ่งถี่กระชั้นขึ้นมา “นี่เธอคงยังไม่ลืมใช่ไหม ว่าที่นี่ยังมีฉันอยู่ด้วยอีกคน” คำพูดที่แฝงเอาไว้ด้วยความไม่พอใจนั่น ทำเอามิ้งอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง ศีรษะทุยเอนซบไหล่คนที่ยืนกอดตัวเองจากด้านหลังพลางส่งเสียงหอบน้อย ๆ ขณะที่ช้อนสายตามองเพื่อนซี้ที่คบกันมานาน “มองกันด้วยสายตาแบบนั้น ฉันคิดเป็นอย่างอื่นนอกจากกำลังยั่วกันไม่ได้หรอกนะ” แม้ใจจริงมิ้งจะอยากตอบกลับไปว่า ‘ไม่ได้ยั่วสักหน่อย!’ ทว่าในจังหวะนั้นเธอกลับสัมผัสได้ว่าตะขอเสื้อในของตัวเองถูกปลดออก ซึ่งมันจะเป็นฝีมือใครไม่ได้เลยนอกจากพี่เจที่สอดมือเข้ามา เธอตั้งใจจะอ้าปากทักท้วงออกไปทันที แต่ยังไม่ทันได้ส่งเสียง ก็ถูกฮาร์ทจับเข้าที่ปลายคางและประทับจูบลงมา ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากอิ่มและกลืนกินกันอย่างมูมมาม ความหยุ่นนุ่มที่ดูดดึงกันครั้งแล้วครั้งเล่าทำเอาสมองของมิ้งขาวโพลนจนลืมสิ้นไปหมดทุกสิ่ง เพราะจุมพิตในครั้งนี้มันทวีความเร่าร้อนและรุนแรงขึ้นกว่าคราวก่อน คล้ายกับฮาร์ทกำลังแสดงความไม่พอใจของตัวเองออกมา ณัฐริกาจึงตัดสินใจผละมือข้างหนึ่งออกมาจากบ่าของพี่เจ และเอื้อมไปลูบศีรษะของคนที่ปล้นลมหายใจของตัวเองอยู่ คล้ายกำลังบอกเขาว่า ‘ถึงพี่เจจะอยู่ตรงหน้า แต่เธอก็ไม่ลืมเขาหรอกน่า’ ซึ่งดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจสิ่งที่มิ้งต้องการจะบอกเลยมีท่าทีที่อ่อนลง แต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งอีกหน เมื่อหน้าอกของตนถูกกอบกุมโดยคนอายุมากกว่า “ซ่อนรูปกว่าที่คิดนะเนี่ย... เห็นตัวเล็ก ๆ แบบนี้ แต่เต็มไม้เต็มมือน่าดูเลยนี่นา” มิ้งถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นพ่นออกมาจากปากของพี่เจ ที่ปกติจะสุภาพเรียบร้อยอยู่ตลอด ก่อนจะต้องงงขึ้นไปใหญ่เมื่ออีกฝ่ายผลักเธอให้ถอยไปพิงอกฮาร์ทแบบไม่พูดไม่จา ทว่าในระหว่างที่เธอยืนทำตัวไม่ถูกอยู่นั่น คนด้านหลังกลับทำงานร่วมกับพี่เจได้เป็นอย่างดีทั้งที่ปกติไม่ค่อยกินเส้นกัน เพราะทันทีที่เธอเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของเขา ฮาร์ทก็ตวัดแขนรวบเอวเธอไว้ราวกับกลัวว่าเธอจะถอยห่าง และในจังหวะนั้นเองที่เสื้อยืดตัวโคร่งสำหรับใส่นอนกับยกทรงที่ถูกปลดตะขอหลังไปแล้วถูกดันขึ้นไปกองไว้เหนือเนินนม อากาศเย็น ๆ ที่สัมผัสได้ผ่านผิวกาย ทำให้มิ้งรู้สึกตัวว่าตนกำลังยืนเปลือยอกต่อหน้าผู้ชายสองคนที่จ้องมองกันตาวาว “ว๊าย!!” หญิงสาวตั้งท่าจะขยับมือขึ้นปิดบังความอวบอิ่มของตัวเองเอาไว้ทันที แต่ฮาร์ทกลับเร็วกว่าจึงรวบแขนของเธอเอาไว้ได้ทัน พี่เจเองพอเห็นแบบนั้นก็ยกมือขึ้นกอบกุมหน้าอกของเธอโดยพลัน ก่อนจะก้มลงประทับจูบเหนือเนินนุ่มนิ่มนั่นจนมิ้งถึงกับสั่นสะท้าน “พี่ดูดนมนะมิ้ง” เป็นประโยคบอกเล่าที่จริง ๆ ไม่ต้องบอกกันก็ยังได้ เพราะนอกจากทำให้อายแล้ว เธอก็ไม่เห็นประโยชน์อะไรของมันอีก แต่หลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาที ณัฐริกาก็สัมผัสได้ถึงโพรงปากร้อนระอุที่ครอบทับลงมาบนจุดบอบบาง มิ้งต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการกลั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากตน เพราะไม่อย่างนั้นคนด้านนอกอาจจะจับได้ว่าพวกเราสามคนแอบกันอยู่ในตู้ใบนี้ ทว่าเรียวลิ้นอุ่นซ่านที่สะบัดระรัวลงบนยอดอกอย่างไม่ปรานี กลับทำให้การสะกดกลั้นเสียงเป็นไปได้ยาก