บทที่ 3 แปลกแต่ดี (2)

“อื้อ~ พี่เจ... อย่าดูดแรง อึก! ฟันพี่มัน...!” “มิ้งไม่ชอบให้พี่ทำแรง ๆ จริงหรือ? แต่ห***มเรามันแข็งสู้ลิ้นพี่ใหญ่เลยนะ” ณัฐริกาถึงกับใบ้กินไปเลยเมื่อได้ยินคำพูดหยาบโลนเหล่านั้น มิ้งได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองว่า เป็นเธอเองรึเปล่าที่จิตใจสกปรก ถึงได้รู้สึกว่าพี่เจในตอนนี้ดูเซ็กซี่เอามาก ๆ ทว่าในระหว่างที่เธอกำลังคิดแบบนั้น มิ้งก็สัมผัสได้ถึงฝ่ามืออีกข้างที่บีบขย้ำอยู่แถวท้องน้อยของตน แต่ตัวต้นเหตุกลับเป็นคนละคนกับคนกับก่อนหน้า “อ๊ะ! ฮาร์ท นี่แกกำลังจับตรงไหนเนี่ย!?” เสียงหวานหันไปโวยวายใส่ฮาร์ททันที เมื่อรู้สึกได้ว่ามือข้างนั้นกำลังป้วนเปี้ยนอยู่แถวขอบกางเกงวอร์มที่ตัวเองสวมใส่ แต่อีกฝ่ายกลับตอบมาอย่างไม่สะทกสะท้าน “...ก็เธอเ****นอยู่ไม่ใช่เหรอ? ฉันก็กำลังจะช่วยให้เธอสบายตัวขึ้นไงล่ะ” “นี่!!!” แม้จะเป็นความจริงที่ตอนนี้มิ้งรู้สึกต้องการ แต่พอถูกพูดตรง ๆ ใส่แบบนี้ เธอก็ทำหน้าไม่ถูกเหมือนกัน เพราะถึงจะอยากง้างปากเถียงเท่าไหร่ แต่ร่างกายกลับไม่เชื่อฟังแถมยังแสดงออกตรงข้ามทุกอย่าง ใช่... เธอรู้สึกได้ว่าตัวเองมีอารมณ์มาตั้งแต่ตอนที่โดนจูบครั้งแรกแล้ว ไม่ต้องพูดถึงหลังจากนั้นที่ถูกพี่เจกับฮาร์ทเล้าโลมต่อเลย แต่ใครมันจะไปกล้าพูดเรื่องนั้นออกมาตรง ๆ กันล่ะ!? “ไม่ต้องเขินไปหรอก เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะ เจอเรื่องแบบนี้เข้าไป ใคร ๆ เขาก็เ****นกันทั้งนั้นนั่นแหละน่า~” “อย่างที่ฮาร์ทว่าเลย ถ้ามิ้งเงี่ยน งั้นให้พี่... ไม่สิ ให้พวกเราช่วยนะ” เสียงกระซิบแผ่วเบาของฮาร์ทกับพี่เจที่ดังคลออยู่ข้างใบหู เรียกความร้อนให้ไหลมากองรวมกันบนใบหน้าของณัฐริกาอย่างช่วยไม่ได้ เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะตอบกลับคำพูดพวกนั้นออกไปยังไง จึงทำเพียงแต่ยืนนิ่ง ๆ และปล่อยให้พวกเขาซุกไซ้ตัวเองต่อไปด้วยใบหน้าร้อนผะผ่าว ดูเหมือนฮาร์ทจะเข้าใจว่า การที่เธอไม่ตอบอะไร หมายถึง ‘เธอไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือ’ นั้น เขาเลยกดจูบลงมาที่ซอกคอแรง ๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับมือที่วนเวียนอยู่ตรงขอบกางเกงมาสักพักเคลื่อนต่ำลงไปด้านล่าง อุ้งมือหนาคว้าหมับเข้าที่เนินสามเหลี่ยมกลางกายของมิ้งอย่างว่องไว จนเธอที่ตกใจเผลอหุบขาเข้าหากัน ทว่ามันกลับไม่สามารถหยุดการเคลื่อนไหวของปลายนิ้วที่คลึงวนอยู่บนชั้นในตัวบาง “แฉะแล้วนี่...” “นะ หนวกหูน่า!” มีเพียงเสียงหัวเราะในลำคอของฮาร์ทที่ดังขึ้นหลังจากนั้น มิ้งที่จำนนต่อหลักจึงได้แต่สะบัดหน้าหนีไปอีกทาง ทว่านั่นกลับทำให้เธอสบเข้ากับดวงตาของพี่เจในระยะประชิดอย่างพอดิบพอดี ก่อนที่อีกฝ่ายจะพุ่งเข้ามาฉกจูบจากเธอพร้อมกับคลึงเคล้นเต้านุ่มในอุ้งมือ จนหญิงสาวเผลอร้องครวญครางออกมา “อื้ม~” ความร้อนรุ่มที่พลุ่งพล่านไปทั่วตั้งแต่หัวจรดเท้าทำเอาร่างกายของณัฐริกาอ่อนไหวมากขึ้นทุกที ปลายนิ้วหยาบที่บดขยี้ติ่งเสียวแบบถี่ ๆ เล่นงานมิ้งจนขาสั่นระริกอย่างน่าสงสาร แต่ดูเหมือนฮาร์ทจะรับรู้ได้ถึงเรื่องนั้นเลยตวัดแขนมาช่วงพยุงกันเอาไว้ ทว่านั่นกลับยิ่งทำให้ร่างกายของเราแนบชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน มิ้งสัมผัสได้เลยถึงความใหญ่โตที่กำลังดุนดันอยู่ตรงแผ่นหลัง แถมมันยังกระตุกหงึกหงักตอบรับการเสียดสีแทบจะตลอดเวลา “นี่... เบาเสียงกว่านี้หน่อยสิ อยากให้คนข้างนอกเขารู้กันหรือไงว่าพวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ” “อึก! ฉันก็พยายามอยู่ แต่มัน...อ๊า!!” ยังไม่ทันที่มิ้งจะได้พูดต่อจนจบประโยค เสียงหวานก็ร้องลั่นขึ้นมาอีกหน เพราะพี่เจที่เพิ่งผละจูบออกไปเมื่อกี้นี้ก้มลงมาเลียห***มของเธออย่างตะกละตะกลาม โชคดีที่กิจกรรมของคนข้างนอกถึงจุดพีคพอดี เลยกำลังเสียงดังได้ที่จนไม่ทันได้สนใจพวกเราเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นมิ้งก็คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน หากมีคนอื่นมารู้เข้าว่าพวกเราแอบทำอะไรกันในตู้นี้บ้าง แต่หลังจากเธอเผลอครางออกไปแบบเต็มเสียง ฮาร์ทกับพี่เจก็ชะงักค้าง ก่อนจะหันมามองกันด้วยแววตาแปลกประหลาดเสียอย่างนั้น “อื้อ!!!” หญิงสาวขยับมือขึ้นมาตะครุบปากตัวเองไว้แทบไม่ทัน เมื่อจู่ ๆ ฮาร์ทก็สอดมือเข้ามาในกางเกงชั้นใน อุ้งมือหยาบกร้านที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นนิด ๆ ขยับเข้ามากอบกุมเครื่องเพศสาวโดยไม่มีสิ่งกีดขวางอีกต่อไป และนั่นทำให้ณัฐริกาเชิดหน้าสูดปากด้วยความกระสัน แม้จะมองไม่เห็น...แต่เสียงเฉอะแฉะที่ดังสะท้อนอยู่ในตู้เก็บของเป็นสิ่งที่บอกได้เป็นอย่างดีถึงความต้องการที่ล้นปรี่ของเธอ ซึ่งนั่นทำให้มิ้งเขินจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปซะเดี๋ยวนั้น กายบางสะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่ก้านนิ้วหยาบกรีดไล้ไปตามร่องลึก ก่อนที่ความรู้สึกวูบไหวแบบแปลก ๆ จะทำให้เธอเผลอผ่อนลมหายใจออกมาเป็นระยะ ๆ “เสียวล่ะสิ” “มะ ไม่รู้... มันแปลก ๆ” แม้คำตอบในใจจะเป็นคำว่า ‘ใช่’ ก็เถอะ แต่มิ้งกระดากอายเกินกว่าจะยอมรับและพูดมันออกไปตรง ๆ ยิ่งตอนนี้พี่เจกำลังช้อนมองมาในระหว่างที่ครูดฟันลงบนหัวนม เธอยิ่งละล่ำละลัก “แปลกแต่ดีใช่ไหม” เพราะไม่สามารถปฏิเสธเรื่องนั้นออกไปได้ ณัฐริกาจึงทำเพียงปิดปากเงียบไม่ยอมตอบ แต่คนหน้าหนาอย่างฮาร์ทกลับยิ่งแกล้งเธอด้วยการบรรยายทุกอย่างออกมาเสียอย่างนั้น “ตอนนี้ข้างในตัวเธอมันร้อนไปหมดเลยใช่ไหม? เวลาที่ฉันเขี่ยตรงเม็ดนี้...มันทำให้เธอรู้สึกหวิว ๆ ในท้องใช่รึเปล่า?” “...” “พอฉันขยี้แบบนี้ รูเล็ก ๆ ของเธอมันก็ขมิบรัดไปหมด จนน้ำเ****นไหลทะลักออกมาเลยใช่ไหมล่ะ” ถึงจะไม่อยากยอมรับขนาดไหน แต่เพื่อไม่ให้ฮาร์ทอธิบายมากไปกว่านี้ มิ้งเลยจำใจพยักหน้ารับ ซึ่งพอทำแบบนั้นเธอก็โดนอีกฝ่ายฟัดแก้มกลับคืนมา “นั่นแหละที่เขาเรียกว่า ‘เสียว’ เสียดายที่สถานที่มันไม่ค่อยเอื้อเท่าไหร่ ฉันคงทำให้ได้แค่มือละนะ” “...ที่พูดนั่นหมายความว่าไง?” “หมายความว่า ถ้าตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่กันในตู้แคบ ๆ แบบนี้ ฉันคงลงลิ้นให้เธอไปแล้ว” “...” “มีหอยเยิ้ม ๆ ของคนที่ชอบมารออยู่ตรงหน้า ถ้าไม่อยากก้มลงไปเลียสิแปลก ไม่เชื่อเธอก็ลองถามพี่เจของเธอดูสิ ว่ามันอยากรึเปล่า” มิ้งได้แต่ถลึงตามองคนที่พูดจาลามกแบบนั้นออกมาอย่างคาดโทษ แต่ก็ยังไม่ได้โวยวายอะไรออกไป เพราะช่วงท้ายประโยคฮาร์ทมันหาพวกให้ตัวเองเสร็จสรรพ เธอหันไปหาพี่เจเพื่อรอฟังคำตอบที่แตกต่าง จะได้หันไปด่าฮาร์ทได้อย่างเต็มปากเต็มคำ แต่สิ่งที่ได้รับกลับ... “น้ำเยอะแบบนี้ต้องหวานมากแน่ พี่อยากชิมของมิ้งจัง” “พี่เจ!!” หญิงสาวหมดคำจะพูดจริง ๆ เมื่อได้ยินประโยคนั้น เพราะคำตอบนั้นมันทำให้ภาพลักษณ์ความสุภาพเรียบร้อยของพี่เจในหัวมิ้งพังครืนไม่เป็นท่า ณัฐริกาได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นจากด้านหลัง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรออกไป จู่ ๆ เสียงทุ้มพร่าของพี่เจก็ดังแทรกขึ้นมา “พี่ไม่ไหวแล้วมิ้ง... เ****นจะตายอยู่แล้ว พี่ขอยืมต้นขาเราหน่อยนะ”