ตอนที่10:พ่อบุญทุ่มมมมมม

688 คำ
บรรยากาศในฮอลล์จัดงานมิตติ้งรถสปอร์ตเริ่มระอุขึ้นทันทีที่เสียงประกาศของพิธีกรจบลง ทุกสายตาจับจ้องมาที่ฉันสลับกับกลุ่มผู้ชายกระเป๋าหนักที่กำลังจ้องจะตะครุบรถหรู...และตัวฉัน ฉันยืนเกร็งจนแทบจะกลายเป็นหินยิ้มค้างจนปวดกราม " 160 ล้าน! " เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของขุนแผนดังก้องไปทั่วงาน เขาไม่ได้แค่ยกมือเปล่าๆ แต่สายตาที่เขาส่งมาหาฉันมันเหมือนจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่า ‘ยัยนี่ของกู’ " 170 ล้าน! " แต่คุณเน ผู้ชายรูปหล่อหน้าตาดีอีกคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็ไม่ยอมลดละ เขาเลิกคิ้วมองขุนแผนอย่างท้าทายก่อนจะยกป้ายสู้ราคาขึ้นมาทันควัน ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รถบ้าอะไรจะราคาพุ่งปรี๊ดขนาดนี้! " 180 ล้าน! " ขุนแผนสวนกลับทันทีแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด ราวกับว่าเงินยี่สิบล้านที่เพิ่มขึ้นมามันเป็นแค่เศษกระดาษสำหรับเขา " 185 ล้าน! " เสียงคุณเนยังคงดังตามมาติดๆ สงครามประสาทระหว่างผู้ชายรวยสองคนเริ่มทำให้บรรยากาศในงานเงียบกริบ ตากล้องทุกคนหยุดถ่ายรูปรถแล้วหันมาโฟกัสที่การประมูลประวัติศาสตร์นี้แทน ฉันยืนกำมือแน่นบีบมือยัยมายจนมันจะหลุดอยู่แล้ว ในใจภาวนาให้ใครก็ได้ชนะไปสักที แต่ลึกๆ ก็หวั่นใจกับท่าทางนิ่งสงบของอีตาขุนแผนเหลือเกิน " 200 ล้าน! " จู่ๆ เสียงทุ้มเข้มก็ตะโกนออกมาอีกครั้งพร้อมกับการชูป้ายที่โต๊ะวีไอพี ฉันหันขวับไปมองตามเสียงทันที เห๊ย!! ฉันจะไม่ตกใจขนาดนี้เลยถ้าคนๆ นั้นไม่ใช่ขุนแผน! ไอ้ตาบ้านั่นเปลี่ยนจากท่ายืนกอดอกมานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหรูในโซนวีไอพีที่จัดไว้เฉพาะคนสำคัญระดับประเทศ เขาหันมายิ้มมุมปากให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์ แววตาสื่อความหมายบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกหนาวไปถึงสันหลัง รวยนักหรอวะอีตาบ้าเอ๊ย! เงินสองร้อยล้านเอามาซื้อรถแถมพริตตี้อย่างฉันเนี่ยนะ มันต้องมีแผนอะไรแน่ๆ! " ไม่น่าเชื่อครับ! ตอนนี้คุณขุนแผนเสนอราคามาที่ 200 ล้านบาทแล้วนะครับ! เป็นตัวเลขที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์งานของเราเลยครับ! " เสียงพิธีกรตื่นเต้นจนตัวสั่น " 200 ล้านครั้งที่ 1... 200 ล้านครั้งที่ 2... และ... 200 ล้านครั้งที่... 3 ครับ! จบการประมูลที่คุณขุนแผนครับ! " ปัง! เสียงค้อนไม้เคาะลงบนโต๊ะเป็นสัญญาณสิ้นสุด ชิปแล้วอีเมย์เอ๊ย!!! งานเข้าของจริงแล้วกู! มันเล่นกูแน่ๆ ฉันยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก ในขณะที่ขุนแผนลุกขึ้นจากโซฟาวีไอพีอย่างสง่าผ่าเผย เขาเดินก้าวขายาวๆ มุ่งตรงมาที่แท่นโชว์รถที่ฉันยืนอยู่ ท่ามกลางเสียงปรบมือและแสงแฟลชที่รัวใส่เหมือนพายุ ขุนแผนเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าฉัน รอยยิ้มมุมปากของเขามันดูอันตรายกว่าครั้งไหนๆ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง แต่เอื้อมมือหนามากอดเอวฉันไว้แน่นแล้วรั้งเข้าไปชิดข้างกายจนหน้าอกฉันเบียดกับแผงอกกว้างของเขา " หึ... ได้ตัวละ " เขาพึมพำเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน ฉันพยายามจะขยับตัวหนี แต่เขากลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น มือหนาที่วางอยู่บนสะโพกของฉันเริ่มขยับลูบไล้อย่างจงใจ ก่อนจะลงแรงบีบสะโพกฉันอย่างแรงจนฉันสะดุ้งสุดตัว หน้าฉันร้อนผ่าวด้วยความอับอายสลับกับความหวาดกลัว ตายแน่ๆ... เมย์ริญาเอ๊ย วันนี้แกไม่รอดเงื้อมมืออีตาขุนแผนจอมมารนี่แน่ๆ! เขามองสบตาฉันด้วยแววตาของผู้ชนะที่ได้ทุกอย่างตามต้องการ ไม่ว่าจะเป็นรถราคาแพงหรือผู้หญิงที่เขาหมายตาไว้ และดูเหมือนว่าคืนนี้... เขาคงไม่ปล่อยให้ฉันหลุดมือไปง่ายๆ เหมือนคราวก่อนแน่
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม