ณ โต๊ะวีไอพีด้านข้างห้องบอลลูน มีน กำลังนั่งสนทนาอย่างออกรสกับชายหนุ่มชาวอิตาลีเพื่อนของวายุ เขาคือ ‘มาสโมเชล’ ทั้งสองหัวเราะเบาๆ ระหว่างพูดคุยเรื่องการท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยเฉพาะจังหวัดภูเก็ต
“ถ้าคุณอยากเห็นภูเก็ตในมุมที่ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว…” มีนกำลังจะพูดต่อ พลางยิ้มอย่างเป็นกันเอง “ฉันอาสาพาเที่ยวเองได้นะคะ”
ยังไม่ทันที่ประโยคจะจบลง ช่อดอกกุหลาบแดงแซมขาว ก็ร่วงลงมาอย่างพอดิบพอดี ตกลงบนตักของเธอ พร้อมกับดอกไม้ประดับที่สั่นไหวเล็กน้อยจากแรงกระทบ ทั้งโต๊ะเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะและเสียงปรบมือดังขึ้นจากรอบๆ ห้อง มีนชะงัก ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย ก่อนจะก้มมองช่อดอกไม้ในตักของตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ มาสโมเชลมองภาพนั้นแล้วก็ เผยรอยยิ้มกว้าง แววตาเป็นประกายอย่างคนที่รู้สึกว่าโชคชะตากำลังเข้าข้างเขา
“ดูเหมือนว่า…” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่ม ล้อเล่นอย่างสุภาพเป็นภาษาอิตาเลียน “ผมจะ
