ตอนที่ 16 ลีเจย์
แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาภายในห้องเพนต์เฮาส์สุดหรู ปลุกให้ร่างบางที่นอนจมอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้น
"อืม..."
มิลาครางเบาๆ ในลำคอ พยายามจะขยับตัวบิดขี้เกียจเพื่อไล่ความเมื่อยขบ แต่ทว่า... ทันทีที่ขยับสะโพกเพียงแค่นิดเดียว ความเจ็บปวดร้าวระบมก็แล่นปราดขึ้นมาจากช่วงล่างราวกับถูกรถสิบล้อทับ
"โอ๊ยยยยย!"
หญิงสาวร้องเสียงหลง หน้าเหยเกจนแทบดูไม่ได้ มือเล็กตะปบเข้าที่เอวตัวเองอัตโนมัติ น้ำตาเล็ดออกมาที่หางตา
"เจ็บ... เจ็บฉิบหายเลยโว้ยยย! เอวฉัน... สะโพกฉัน ฮือออ!"
มิลาพยายามยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล สภาพตอนนี้ไม่ต่างจากคนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบ ความรู้สึกแสบสันและขัดยอกตรงจุดกึ่งกลางลำตัว มันตอกย้ำเหตุการณ์เมื่อคืนได้อย่างชัดเจนที่สุด
แต่เดี๋ยวนะ...
หญิงสาวก้มมองสำรวจตัวเอง แล้วก็ต้องเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ร่างกายของเธอสะอาดเอี่ยมอ่องไร้คราบเหนียวเหนอะหนะ
