"เป็นปะป๊า... ที่เป็นคนที่หนูรัก"
"และเป็นปะป๊า... ที่เป็นพ่อของลูกหนู"
"่หนูรักปะป๊านะคะ"
คำบอกรักที่แสนจะซื่อตรงทำเอาท่าทีปั้นตึงและอาการหึงหวงของคนเป็นสามีปลิวหายไปในพริบตา นัยน์ตาคมดุที่เคยจ้องจับผิดอ่อนแสงลงจนเหลือเพียงความรักและความทะนุถนอม ลีเจย์ขยับยิ้มมุมปาก... เป็นรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นและมีไว้เพื่อผู้หญิงตรงหน้าเพียงคนเดียว
"ฉันก็รักเธอ... เหมยหลิน"
เสียงทุ้มเอ่ยอย่างลึกซึ้ง ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมากดจูบซับบนหน้าผากมนเนิ่นนาน แทนคำสัญญาว่าจะปกป้องและรักเพียงเธอ ก่อนจะเลื่อนลงมาคลอเคลียปลายจมูกรั้น แล้วทาบทับริมฝีปากอวบอิ่มอย่างนุ่มนวลทว่าหนักแน่น
มิลารับจูบนั้นด้วยความเต็มใจ สองแขนเล็กกระชับกอดผู้เป็นสามีเอาไว้แน่น หัวใจพองโตด้วยความสุข แม้ความฝันเมื่อคืนจะตื่นเต้นเร้าใจแค่ไหน แต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับ 'ความจริง' ที่อยู่ตรงหน้านี้... ความจริงที่มีอ้อมกอดอันมั่นคง มีรอยยิ้มที่อ
