“ก็เมื่อคืน... หนูฝันถึงปะป๊านั่นแหละค่ะ”
“ฝันว่าอะไร” เขาคาดคั้น ไม่ยอมลดราวาศอก
มิลาอึกอัก ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงจัดลามไปถึงใบหู เธอไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไงดีว่าในฝันเธอ ‘กิน’ เขาหนักแค่ไหน
“เอ่อ... คือ... หนูฝันถึงปะป๊าตอนอายุยี่สิบน่ะค่ะ”
“...”
ลีเจย์นิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำตอบที่คาดไม่ถึง นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยที่แดงซ่านด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ
“ไปทำอะไรกันมาล่ะ ในฝัน?”
“ก็แบบ... ฮุ! ฮิ! ฮะ! ไรงี้ไงคะปะป๊า”
มิลาตอบเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้าหวานก้มงุดจนคางแทบชิดอก มือเล็กดึงรั้งผ้าห่มขึ้นมาปิดจนถึงปลายจมูก เหลือเพียงดวงตากลมโตที่สั่นระริกแสร้งมองไปทางอื่น ปลายนิ้วเรียวแกล้งแกะเล็บตัวเองแก้เก้อเมื่อภาพความเร่าร้อนที่ตัวเองเป็นคนคุมเกมสั่งให้เด็กหนุ่มคนนั้นบริการให้มันฉายชัดขึ้นมาในหัว
“แล้วมันคืออะไรล่ะ ไอ้ฮุ! ฮิ! ฮะ! ของเธอน่ะ?”
ลีเจย์หรี่ตาลง มอ
