ตอนที่ 64 หนูงอนอยู่
กลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเครื่องปรับอากาศคือสิ่งแรกที่มิลาสัมผัสได้เมื่อสติค่อยๆ กลับคืนมา หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพเพดานสีขาวสะอาดตาย้ำเตือนว่า... เธอไม่ได้อยู่ใต้ผืนน้ำที่มืดมิดและหนาวเหน็บนั่นแล้ว
"เหมย... ฟื้นแล้วเหรอ"
เสียงของเรย์ดังขึ้นข้างเตียง ผู้จัดการหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าโล่งอก เขาประคองแก้วน้ำพร้อมหลอดมาจ่อที่ริมฝีปากแห้งผากอย่างระมัดระวัง
"ค่อยๆ จิบนะ ไม่ต้องรีบ"
มิลาจิบน้ำลงคอ ความเย็นช่วยบรรเทาอาการแสบแห้งไปได้บ้าง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติ ทว่าความรู้สึกอึดอัดและภาพเกลียวคลื่นที่ซัดกระหน่ำยังคงทำให้เธอหวาดหวั่นไม่หาย
แกรก...
เสียงเปิดประตูดึงสายตาของคนในห้องให้หันไปมอง ร่างสูงใหญ่ของลีเจย์ก้าวเข้ามา ชายหนุ่มเพิ่งจัดการปัญหาที่กองถ่ายเสร็จและตรงดิ่งกลับมาที่นี่ทันที
วินาทีที่นัยน์ตาคมสบเข้ากับคนบนเตียง ท่าทีที่เคย
