ตอนที่ 65 เราไม่ได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย...
หลังจากลีเจย์กับหลี่ซินเดินออกไป มิลาที่รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำก็พยายามจะลุกจากเตียง ทว่าสายน้ำเกลือที่พันกันยุ่งเหยิงทำให้เธอต้องค่อยๆ เดินลากเสาน้ำเกลือไปที่ประตูเพื่อจะเปิดเรียกพยาบาลให้มาช่วยดู
ทว่าบานประตูห้องพักฟื้นที่ปิดไม่สนิทนัก กลับมีช่องว่างกว้างพอที่จะปล่อยให้เสียงสนทนาจากด้านนอกเล็ดลอดเข้ามา...
มือเล็กที่กำลังจะเอื้อมไปจับลูกบิดชะงักกึก เสียงรองเท้าส้นสูงที่หยุดยืนอยู่หน้าห้องประกอบกับน้ำเสียงคุ้นเคยของคนทั้งคู่ ทำเอาร่างกายของเธอแข็งทื่อไปโดยสัญชาตญาณ
"มีอะไรก็พูดมา ฉันมีเวลาไม่มาก" เสียงทุ้มของลีเจย์ดังขึ้น เจือความหงุดหงิดและรำคาญใจอย่างไม่ปิดบัง
"ลีเจย์... ซินว่าคุณกำลังใช้อารมณ์มากเกินไป" หลี่ซินเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงของคนที่ถือสิทธิ์ว่ารู้จักเขาดีกว่าใคร
"คุณทิ้งการประชุมบอร์ด สั่งระงับกองถ่าย โปรยเงินทิ้งเป็นสิบๆ ล้านเพื่อผ
