"ถ้าคุณไม่กินข้าว ผมก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น จะนั่งให้คุณเกลียดอยู่แบบนี้" พอเขาปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้ว ชายหนุ่มก็ทิ้งก้นลงนั่งที่เตียงข้างเธอ
หญิงสาวทำเป็นไม่สนใจ เธอนอนกลับลงไปที่เดิม เหมือนกับคนหมดอาลัยตายอยาก
เหมันต์ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเหมือนกัน เขาทิ้งตัวลงนอนหนุนหมอนใบเดียวกันนั้น
ฟ้างามรีบลุกขึ้นเพราะตกใจ หญิงสาวหันหน้าไปเพื่อที่จะต่อว่าเขา แต่เกิดหน้ามืดจนล้มลงไป ริมฝีปากของเธอแนบเข้ากับริมฝีปากหนาแบบไม่ได้ตั้งใจ
เหมันต์ตกใจไม่แพ้กันอยู่ดีๆ ก็ถูกจู่โจมด้วยจูบ
จังหวะนั้นฟ้างามกำลังจะดันตัวเองให้ออกห่าง แต่ก็ไม่ทันมือหนาคว้าท้ายทอยของเธอไว้แล้วกดลงมา
"อื้มมม" กำปั้นเล็กรัวเข้าที่ต้นแขนชายหนุ่มแบบไม่ยั้ง ตุ้บ! ตุ้บ!!
แต่เขาก็ไม่สนใจ แค่นี้มีเหรอที่จะระคายเคืองผิวกายเขาได้
ลิ้นหนาพยายามตวัดสอดแทรกเข้าไปในริมฝีปากอวบอิ่มนั้น แต่หญิงสาวก็เม้มปากไว้ไม่ยอมให้เขาสัมผัสด้านในได้
ถึงแม้จ
