67 ถึงเธอไม่อยู่ในชีวิตฉันแต่เธออยู่ในหัวใจ
ทีปกรถูกหามส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วเพราะมีภาวะเสียเลือดมาก แต่กว่าจะมาถึงโรงพยาบาลชายหนุ่มก็หมดสติไปแล้ว รมิดาร้องไห้ จับมือใหญ่เปื้อนเลือดไว้แน่น ความจริงนายเชิดกะจะยิงเธอแต่ทีปกรพุ่งตัวมาบังวิถีกระสุนไว้ได้ทัน ทำให้ชายหนุ่มถูกยิงเข้าที่แผ่นหลังอย่างจัง
“ฮื้อๆๆ อย่าเป็นอะไรไปนะ...พี่พีทตื่นมาคุยกับดาสิ ฮึก! อย่าหลับไปแบบนี้นะ! คุณหมอช่วยแฟนของฉันด้วยค่ะ!!”
เสียงรมิดาร้องเรียกชายหนุ่ม ทีปกรได้ยินทุกคำแต่ทว่าร่างกายของเขามันหนักอึ้งไปหมด มือใหญ่พยายามยามเอื้อมไปลูบศีรษะเล็กแต่ก็ทำไมได้
หากวันนี้เขาตาย...อย่างน้อยรมิดาก็ปลอดภัย
“พี่พีทได้ยินดาไหม ดาอยู่ตรงนี้..ดาจะไม่มีวันไปไหน พี่อย่าจากดาไปนะ ฮื้อๆๆ เราจากกันมาเจ็ดปีแล้ว ดาขอโทษที่โกหกพี่ว่ามีคนที่ชอบแล้ว ตอนนี้ดาให้อภัยพี่แล้ว...ฮึก....แต่พี่ห้ามเป็นอะไรไปนะ ดาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่ ฮื้อออ!!
