68 อาจจะมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้น
...สองอาทิตย์ผ่านไป...
รมิดานั่งเหม่อลอยจนใครหลายคนเริ่มเป็นห่วงเพราะตั้งแต่รู้ข่าวว่าทีปกรจากไปเธอก็ไม่ค่อยพูดค่อยจากับใครอีกเลย บางวันก็นั่งร้องไห้แบบเงียบๆเพราะคิดถึงชายที่รักเหลือเกินจนคนเป็นแม่คอยปลอบอยู่ไม่ห่าง
สภาพจิตใจของเธอย่ำแย่มาก มองไปทางไหนก็มีแต่ความมืดมน เพราะความมีทิฐิสูงทำให้เสียคนรักไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา
“ฮึก...ดาคิดถึงคุณเหลือเกิน” ยิ่งมองรูปในอดีตก็ยิ่งคิดถึง ถ้ารู้ว่าเขาจะจากไปโดยไม่มีวันหวนกลับมาเธอจะถ่ายรูปเขาไว้เยอะๆ เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ “กลับมาหาดาได้ไหม ฮื้อๆๆ ดาใจจะขาดแล้ว~”
หญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้น กอดตัวเองซ้ำๆเพราะไม่มีอ้อมกอดแสนอบอุ่นแล้ว ถึงจะเศร้าโศกเสียใจแค่ไหนแต่เธอก็ไม่เคยทิ้งงาน จนตอนนี้ยอดขายทะลุหลักสิบล้านไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนหนึ่งเพราะทีปกร เขาเป็นคนเป็นคนปูทางให้เธอเจอแสงสว่าง เขาเป็นคนทำให้เธ
