46 กำเริบ
“อยากรู้จังว่าไอ้หมอนั่นมันลีลาเด็ดแค่ไหน ถึงทำให้เธอกลับบ้านกลับช่องค่ำซะขนาดนี้” เดินผ่านรั้วหน้าบ้านได้ไม่ทันไรเสียงเข้มอันแสนคุ้นเคยก็ดังขึ้น ทีปกรดักรอรมิดาอยู่ที่พุ่มไม้หน้าบ้านเกือบสองชั่วโมงและมันก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ รมิดาไปกับไอ้หมอนั่นมา!
“ก็คุณแพมไม่ได้อยู่บ้านแล้ว ดาจะกลับตอนไหนมันก็ไม่ผิดนิคะ”
“เดี๋ยวนี้ปากเก่งขึ้นนะ! หรือเพราะมีไอ้หน้าจืดนั่นคุ้มกะลาหัวอยู่”
“ไม่มีใครคุ้มกะลาหัวทั้งนั้น ถ้าคุณจะแจ้งตำรวจจับก็เชิญเลยค่ะ...ดาเหนื่อยแล้ว” เธอตอบเสียงหนักแน่น แววตาจริงจังกว่าทุกครั้ง
“อย่ามาปากเก่งกับฉันนะรมิดา ถ้าโดนจับขึ้นมาแม่เธอจะอยู่กับใคร”
“ตอนแรกคุณก็อยากให้มันเป็นแบบนั้นไม่ใช่หรอคะ หรือพึ่งมานึกสงสารดากับแม่”
“เถียงคำไม่ตกฟากจริงๆ!” เจ้าของใบหน้าหล่อคมมองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวังแล้วกระชากร่างของรมิดาเข้ามากอดด้วยความคิดถึง แค่เธอหายไปเกือบครึ่งค่อนว
