ตอนที่ 6
คนโสด ในโหมดพระจันทร์
“ต่อไปจะไม่เมาแบบนี้แล้ว ปวดหัวเป็นบ้า” ลูกพีชไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกลับจากเชียงใหม่มาจนถึงคอนโดได้อย่างไร เหมือนหลับ ๆ ตื่น ๆ ตลอดเวลา
“เออ รู้ตัวก็ดี เหนื่อยมาก ภาระฉันมากค่ะ” ต้นหนาวบ่นอุบ พลางเอาเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋า ไม่รู้จะดีใจหรือไม่ดีใจดี แต่เหมือนอีกคนจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะตื่นมาก็มีแค่โวยวายว่าเจ็บข้อเท้า นอกนั้นก็ดูปกติดี มีแต่เขาที่กังวลจนแทบนอนไม่ได้ ขอบตาคล้ำอย่างเห็นได้ชัด
“โอ๋เอ๋น้า ไว้ฉันจะทำมื้อเย็นให้เด็ด ๆ เลย เอาของชอบแกทั้งหมดเลย” เพราะอีกฝ่ายดูเหมือนคนไม่ได้พักผ่อน ลูกพีชจึงโทษว่าเป็นความผิดตัวเอง ที่ทำตัวเป็นภาระให้เพื่อนต้องมาดูแล เลยตั้งใจจะเอาใจอีกคนให้หายเหนื่อยเสียหน่อย
“ไม่ต้องอะ ฉันจะกลับไปนอนบ้าน” เมื่อเก็บข้าวของออกจากกระเป๋าเสร็จ ต้นหนาวก็รีบก้าวออกจากห้องอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนตัวเล็กงุนงงกับความปุบ
