ตอนที่ 26
เปลี่ยนไป
ต้นหนาวได้ยินเสียงประตูห้องดังขึ้นมา เขาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของตัวเองเพื่อรอเจอเพื่อนสาวก่อนทั้งที่เขาจะเข้านอนแล้ว ลูกพีชเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่อ่อนแรง ใบหน้าโทรมลงไม่สวยปิ๊งเหมือนทุกที
“ทำไมกลับดึกจังเลย ฉันโทรหาก็ไม่รับสาย” ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้าไปโอบเอวจะช่วยประคองพาเดินเข้าห้อง
“ติดลมน่ะ แกไปนอนเถอะ” ลูกพีชดันตัวต้นหนาวออก เธอตอบโดยที่ไม่มองหน้าเขาแล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป
ต้นหนาวมองแผ่นหลังเล็กแล้วย่นคิ้วเข้าหากันด้วยความงุนงง เขาสังเกตว่าสีหน้าของเธอเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา แต่ผู้หญิงเข้มแข็งอย่างลูกพีชจะเสียใจกับเรื่องอะไรกัน ชายหนุ่มเลยคิดว่าตัวเองคิดมากไปเอง
“ท่าทางดูเหนื่อย ๆ เดี๋ยวฉันเตรียมน้ำอุ่นให้นะ” ต้นหนาวอดห่วงไม่ได้ เขาเลยเดินตามเธอเข้าไป
“ไม่เป็นไร ฉันง่วงก็ว่าจะรีบอาบแล้วมานอนเลย”
“ไม่ได้เป็นไรแน่นะ” เขา
