ตอนที่ 27
ชะงัก
จากที่ตั้งใจจะแวะเที่ยวเฉย ๆ ก็ดันกินเวลาไปจนเริ่มค่ำ ต้นหนาวกับลูกพีชตัดสินใจที่จะหยุดพักในโรงแรมเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งพวกเขาเจอระหว่างทาง แม้เดิมทีต้นหนาวจะตั้งใจขับรถต่อ แต่ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางทำให้ทั้งสองยอมพักมากกว่าจะดันทุรังขับต่อไป อีกทั้งกะจิตกะใจของชายหนุ่มก็ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เกรงว่าหากฝืนต่อไปจะยิ่งแย่กว่าเดิม
“รอนี่นะ เดี๋ยวฉันไปเช็กห้องก่อนว่ามีไหม” ต้นหนาวพูดพลางปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเดินลงไปในห้องพัก ลูกพีชไม่ลืมที่จะล็อกประตูไว้ให้เรียบร้อย แล้วรออีกคนอย่างเงียบ ๆ
“เป็นไงบ้างแก มีห้องว่างไหม” ลูกพีชถามหลังจากผ่านไปไม่นานแล้วต้นหนาวเดินกลับมา ถึงจะไม่มั่นใจว่ามีห้องว่างไหม แต่เธอก็อยากให้มีห้องว่างเพราะภาพของคนตัวสูงกว่าที่ขับรถไปเหม่อลอยไปมันทำให้รู้สึกเป็นห่วงจริง ๆ
“มี แต่เหลือแค่เตียงเดี่ยว”
ร่างสูงเอ่ยปากพร้อมกับยกกุญแจห้องและคีย์การ์ด
