ตอนที่ 28
คิดว่าชอบ
หลังจากทั้งสองเดินทางออกจากโรงแรม ตกบ่ายพวกเขาก็มาถึงไร่กาแฟที่เป็นจุดหมายปลายทางตั้งแต่เริ่ม
“โห…อย่างสวย"
ลูกพีชเดินลงจากรถและหยุดยืนอยู่ตรงนั้น เธอพึมพำออกมาพร้อมมองไร่กาแฟซึ่งทอดยาวไปสุดสายตา ท่ามกลางภูเขาสูงที่โอบล้อมด้วยแสงแดดส่องประกายสดใส ถ้าพวกเธอมาถึงตอนเช้าก็คงจะเห็นหมอกสวย ๆ ไปแล้ว
“รู้ว่าชอบแต่ไม่ต้องกระดี๊กระด๊าไปไหนนะ รอพี่เจ้าของแป๊ปนึง”
ต้นหนาวที่เห็นท่าทางของคนที่อยู่ข้างกายพูดพลางยกมือทั้งสองขึ้นกอดอก สายตาคมทอดมองต้นกาแฟที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ใบเขียวสดของพวกมันสะท้อนแสงแดดอ่อนที่สาดลงมาเป็นประกายบ่งบอกถึงการดูแลอย่างดีของเจ้าของไร่ ทำเอาเขารู้สึกประทับใจไม่น้อย
“สวัสดีครับคนสวยคนน่ารัก เดินทางมาลำบากไหมครับแถวนี้”
ไม่นาน ชายที่ดูมีอายุสามสิบกลาง ๆ ก็เข้ามาทักทายต้นหนาวกับลูกพีชอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มอบอุ่นของคนเบื้องหน้าทำให้ทั้งสอ
