Talk - จ๋าย
ช่วงนี้ฉันแทบไม่ได้คุยกับริวจิเลย ข้อความสุดท้ายในช่องแชตคือเขาส่งมาบอกว่ากำลังจะบินไปญี่ปุ่นและฉันตอบกลับไปว่าเดินทางปลอดภัย จากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก
ฉันขอแม่ย้ายไปอยู่ที่คอนโดอย่างเดิมแต่ถูกห้ามเหตุก็เพราะกำลังท้องอยู่แม่เป็นห่วงกลัวเกิดอุบัติล้มขึ้นมาแล้วไม่มีใครรู้
“มานั่งทำไมตรงนี้ ใกล้ค่ำแล้วนะจ๋ายยุงเริ่มเยอะด้วย” ฉันหันมองใจ๋ที่เอ่ยท้วง ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไร
“ใจ๋นอนที่บ้านเหรอวันนี้”
“เปล่ามากินข้าวน่ะ แม่ไม่ได้บอกไว้เหรอ”
“อือบอก จ๋ายลืมไปเลย”
“วันนี้ไทเกอร์มากวนใจหรือเปล่า”
“ไม่เลย ไม่รู้หายไปไหน”
“พูดอย่างกับอยากเจอ”
“เปล่าก็ใจ๋ถามจ๋ายแค่ตอบ” ฉันรีบปฏิเสธขณะที่ถูกฝ่าแฝดของตัวเองมองเหมือนกำลังจับพิรุธ “อย่ามองแบบนั้น จ๋ายไม่ได้อยากเจอจริง ๆ นะ”
“อือรู้แล้ว เชื่อแล้ว”
“ก็ใจ๋มองเหมือนสงสัย”
“วันนี้แพ้ท้องไหม” ใจ๋นั่งลงข้าง ๆ แล้วเ
