ไม่เป็นไรจ๋าย… เพราะครั้งนี้เธอจะไม่เจ็บปวดอีกแล้วเชื่อใจฉันได้ไหม
ฉันเอาแต่คิดถึงประโยคนี้ของไทเกอร์ทั้งคืนแม้กระทั่งตื่นนอนตอนเช้าสิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวก็คือคำนั้น เพราะอะไรกัน ลังเลอย่างนั้นเหรอ
แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้ก็ไม่ได้มีความรู้สึกอยากมีเขาในสถานะคนรักอยู่ดี
หลังจากที่ไทเกอร์ถามคำนั้น ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรเลือกเดินเข้าไปในบ้านปล่อยให้เขายืนอยู่แบบนั้นโดยไม่ได้หันกลับไปมอง พอขึ้นห้องมาก็เก็บตัวเงียบจนเผลอหลับ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เช้าวันใหม่แล้ว
ไม่รู้ว่าชีวิตจะดำเนินไปในทิศทางไหน ไม่มีจุดหมายอะไรเลยเพราะทุกคนต่างขีดเส้นเอาไว้ให้หมดแล้วว่าต้องทำอะไร
ไทเกอร์: ฉันอยู่สนามนะ เฮียค่ายเรียกให้มาตั้งแต่เช้า
ไทเกอร์: รอก่อน เดี๋ยวรีบกลับไปง้อ
เปิดดูแชตที่ถูกส่งมาจากไทเกอร์พอได้อ่านทำให้ต้องกรอกตามองบน พิมพ์มาราวกับว่าฉันรอเขาอยู่ทั้งที่ไม่ได้รอเลยสักนิด
จ๋าย: ถ้านายหายไปฉันคงจะมีคว
