ถูกกอดท่ามกลางความเงียบนานเท่าไรไม่รู้ ตอนนี้เสื้อของไทเกอร์มันเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำตาของฉัน ผ่านไปนานพักใหญ่เสียงทุ่มก็พูดขึ้นมาทำลายความเงียบ
“เริ่มกันใหม่ได้ไหมจ๋าย มาเริ่มกันใหม่ในฐานะคนรักนะครับ”
“…” ฉันไม่ได้ตอบอะไรทั้งนั้น
“ขอโทษที่เผลอทำร้ายความรู้สึก ขอโทษที่รู้สึกตัวช้า ตอนนี้เรากำลังจะมีตัวเล็กด้วยกันแล้วมาจับมือเดินไปข้างหน้าด้วยกันในฐานะคู่ชีวิตได้ไหม”
“…”
“ที่ข้าง ๆ ฉันยังเว้นเอาไว้ให้เธอเสมอ กลับมาเป็นจ๋ายของฉันอีกครั้งได้ไหม สัญญาว่าครั้งนี้จะทำให้ดีเธอจะไม่เสียใจอีกแล้ว”
“พอ หยุดพูดได้แล้ว อึก~ ไม่อยากได้ยิน” ฉันดันตัวเองออกจากอ้อมกอด ทว่าจู่ ๆ ไทเกอร์ก็คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วเงยขึ้นมามองด้วยสายตาที่กำลังขอร้อง ดวงตาคมแดงก่ำราวกับจะร้องให้ออกมา
“ขอให้ฉันได้พิสูจน์ตัวเองได้ไหม”
“เพื่ออะไร ยังไงฉันก็ต้องแต่งงานกับนาย ได้เป็นทั้งสามี ทั้งพ่อของลูก นายจะต้องพิสูจน์อะ
