ต่อมา
ค่ำคืนบนยอดดอยสูงในจังหวัดเชียงรายยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านใบไม้และเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ขับกล่อมอยู่ไกล ๆ
ภายในห้องพักสุดหรู แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องให้เห็นเงาของคนสองคนที่นั่งเคียงข้างกันอยู่บนโซฟาบุผ้าไหมริมระเบียง
บรรยากาศที่เคยร้อนรุ่มด้วยเพลิงปรารถนาเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในอก
กอหญ้านั่งกอดเข่ามองออกไปนอกหน้าต่าง ตาคู่สวยสะท้อนแสงจันทร์จนดูราวกับอัญมณีล้ำค่าที่แฝงไปด้วยปริศนา
เธอรู้สึกได้ถึงสายตาคมกริบของดีเซลที่ยังคงจดจ้องที่เธอไม่วางตา มือหนาเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปะแก้วใสอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่นุ่มนวลนั้นทำให้กอหญ้ารู้สึกว่ากำแพงที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองเริ่มมีรอยร้าว
“กำลังคิดอะไรอยู่ครับ?”
เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่นุ่มนวลราวกับเสี
