ความเอาใจใส่ของเขาทำให้เธอเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้าลงอย่างเชื่องช้า แม้แต่เรื่องเล็กน้อยเขาก็พยายามทำความเข้าใจและไม่ทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายต่อความสัมพันธ์เลย
“ขอบคุณนะคะ”
“ต่อไปมีอะไรพูดตรง ๆ ได้”
“อืม”
เปอร์เซียอมยิ้มอย่างร่าเริงก่อนจะเดินเคียงข้างแฟนหนุ่มเข้าไปในห้าง โดยที่นัยน์ตาเรียวยาวของเขากลับจับจ้องไปยัง
อีกทาง หญิงสาวคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จักแต่จำได้ว่ามีปัญหากับเปอร์เซีย ชายหนุ่มจึงขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด
“พี่นิน…”
เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาอย่างเศร้าสร้อย เมื่อมาถึงร้านชาบูและเธอสั่งของไปมากมาย ในระหว่างที่เลนินกำลังก้มหน้าพิมพ์ข้อความอยู่นั้น เปอร์เซียก็เปิดเข้าไปในเว็บไซต์ของมหา’ลัยเพื่อดูคะแนนสอบทันที เมื่อเห็นประกาศในกลุ่มนักศึกษา
“!!!”
ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยเห็นใบหน้าเรียวเล็กของเปอร์เซียเศร้าเสียใจมากขนาดนี้มาก่อน ดวงตากลมโตที่เคยสดใสและเปล่งประกายตอนนี้คลอไปด้วยน้ำ
