บันทึกพิเศษของเลนิน
Lenin Sey : พวกคุณรู้สึกว่าชีวิตน่าเบื่อไร้สีสันไหม ?
ผมก็เป็นอย่างนั้นเลย เกิดมาท่ามกลางครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่น พ่อแม่ไม่ได้ตามใจอะไรมาก ส่วนมากก็อยู่ในกรอบที่ท่านขีดไว้ คือตั้งใจเรียนในระดับที่ดีมาก ฝึกศิลปะป้องกันตัวในโรงฝึก
ทุกแขนงให้เป็น เพื่ออนาคตจะได้มาสืบต่อกิจการ
ในช่วงมหา’ลัย ผมสามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่ แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ในวัยเด็กและมัธยมก็ไร้ซึ่งตัวตน
ไปแล้ว ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดเพราะไม่ได้อยากสนิทสนมกับใครเป็นพิเศษ ชีวิตของผมก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งจบระดับปริญญาตรี ที่บ้านก็ขอให้เข้ามาดูแลกิจการ ผมที่ไม่ได้มีความฝันหรืออยากจะทำอะไร ก็ตอบตกลงโดยมีเงื่อนไขว่าปีหน้าจะลงเรียนปริญญาโทพร้อมกับพวกเพื่อน อย่างน้อยมีพวกสามตัวอันตราย ก็ทำให้ชีวิตของผมดูมีอะไรมากกว่าปกติ
เมื่อหนึ่งปีก่อนเขาได้ซื้อบ้านหลังหนึ่งใจกลางเมือง และสามารถเดินทางมาได้สะดวกเ
