น้ำเสียงกดลึกของเขาดังกระทบโสตประสาท แต่ไม่ได้
ทำให้คนเมาหวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย เปอร์เซียเท้าคางกับโต๊ะ
และเอียงศีรษะมองเลนินตาแป๋ว
“มาสิ เปอร์กลัวพี่นินที่ไหน”
แม้ภาพตรงหน้าจะไม่แจ่มชัด แต่เธอก็ยังเห็นเขายืนอยู่ตรงหน้าอย่างเลือนราง จึงตั้งใจพูดยียวนกวนประสาท จนกระทั่งเลนินสะบัดหน้าเดินหนีไป เธอจึงมองตามหลังและ
แลบลิ้นอย่างทะเล้น
เปอร์เซียเท้าคางอยู่บนโต๊ะ ความเงียบและฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอแทบจะฟุบหน้าลงตรงนั้น แม้จะพยายามปรือตาฝืนความหนักอึ้งมากแค่ไหน แต่สุดท้ายศีรษะก็จะเอียง
เข้าหาโต๊ะอยู่ดี
หมับ!
“ง่วงก็ไปนอน ยังจะมาปากเก่งอยู่อีก”
เสียงทุ้มติดหงุดหงิดของเลนิน ทำให้เปอร์เซียที่เหงาหงอยราวกับผักชีเหี่ยวกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา เธอลุกลี้ลุกลนนั่ง
ตัวตรง ก่อนจะเอี้ยวตัวมามองคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังด้วยใบหน้าดุดัน มือข้างหนึ่งเอื้อมมารองรับศีรษะให้เธอ ส่วนอีกข้าง
ก็ถือเบียร์มาสอ
