มือเล็กไม่รู้ว่าจะซุกไว้ไหนจึงเอื้อมมากอดเอวสอบไว้แน่น ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มหลับพริ้ม ใบหน้าน่ารักเคลิบเคลิ้มและซาบซ่านเมื่อเรียวลิ้นร้อนของเขาพัวพันลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม เสียงเพลงดังกระหึ่มที่เล็ดลอดออกมาจากภายใน ไม่ได้ทำให้เราทั้งคู่ผละออกจากกันไวนัก เสียงลมหายใจของเธอหอบกระชั้น เมื่อเขากดท้ายทอยไว้และบดจูบลงมาอย่างดิบเถื่อน เต็มไปด้วยความหิวกระหายจนเธอร้อนผ่าวไปทั้งสรรพางค์กาย
ผ่านไปเนิ่นนานที่เราต่างแลกลิ้นและนัวเนียกัน สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายผละจูบออกไป ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเพราะจูบราวกับกระชากวิญญาณหรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์กันแน่ เปอร์เซียรู้สึกราวกับว่าเธอไปวิ่งมาราธอนมา มันทั้งเหนื่อย
ทั้งหอบและทำให้สมองเบลอไปหมด
“มึนไปเลยเหรอ?”
เปอร์เซียยู่ปากราวกับไม่พอใจ เธออุตส่าห์ลงทุนจูบเขาก่อนเลยนะ ทำไมเหมือนกับว่าตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบกันล่ะ
“ไม่มึน…”
เปอร์เซียไม่ว่าเปล่ายังเอน
