“เกือบเสียเงินแล้ว”
เธอพึมพำเบา ๆ ก่อนจะเดินออกมาจากในห้องน้ำ ดวงตาฉ่ำปรือ มองภาพแสงสีจากภายในผับที่เลือนรางเต็มทีอย่างมึนงง หรือเธอควรจะทักหายาหยีดีนะ ตอนดื่มก็สนุกมากร่างกายราวกับมีพลังเหลือล้น แต่พอพักรบเพียงแป๊บเดียวเธอก็ถูกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เล่นงาน แข้งขาไร้เรี่ยวแรง และเดินเซไปเซมาไม่ตรงทาง
“อ๊ะ”
หมับ!
ร่างบอบบางที่กำลังจะเอียงเข้าหาพื้นผิวตามแรงโน้มถ่วงของโลก กลับมีท่อนแขนกำยำรวบเอวบางไว้ไม่ให้ล้ม และดึง
เข้าหาร่างสูงอย่างแรง จนใบหน้าของเปอร์เซียกระแทกกับแผงอกแกร่ง เธอมึนงงไปสักพักก่อนจะได้กลิ่นหอมเย็นแสนคุ้นเคย
ก้อนเนื้อในอกพลันเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนที่สมองจะนึก
ชื่อของเขาออกเสียอีก
“กระต่ายชอบทำเรื่องโง่เง่า”
“พี่นิน!”
เปอร์เซียเงยหน้ามอง คนที่กอดรัดเอวบางของเธอแนบแน่นไปกับแผงอกแกร่งของเขาอย่างตกใจระคนดีใจ แม้ภาพตรงหน้าจะเลือนรางมากแค่ไหน แต่สัมผัสและกลิ่นอายอันแสน
