| การันต์ |
เราสองคนพักยกกันสักครู่ หยิบเสื้อคลุมหนานุ่มขึ้นมาใส่ แล้วพากันเดินไปบนดาดฟ้าเรือ จุดที่เรานั่งดินเนอร์กันเมื่อค่ำ
“มีความสุขจัง” ผมโอบกอดคนข้างๆ พลันใช้จมูกหอมฟอดลงตรงกลุ่มผมสีดำยาวสลวย
“คุณจะไม่ทิ้งนาราไปไหนใช่ไหมคะ”
“ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ ผมจะทิ้งนาราไปได้ไง ทั้งรักทั้งหลงขนาดนี้”
“แล้วถ้ากลับไป เราต้องทำตัวยังไงเหรอคะ”
“แล้วแต่นาราเลย อยากให้ผมเปิดเผย หรือจะปิดเรื่องของเราไว้ก่อนก็ได้ เอาที่คุณสบายใจ ผมได้หมด”
“อืม ถ้างั้น...เราก็ไม่ต้องปิด แต่เราก็ไม่ต้องเปิดดีไหมคะ”
“หืม…ยังไง?” ผมถามด้วยความสงสัย ในขณะที่หัวคิ้วเริ่มขมวดเข้าหากัน
“ไม่ต้องบอกใครเลยได้ไหม แต่ถ้าคนที่สนิท หรือครอบครัวสังเกตเห็นหรือถามมา ก็ค่อยบอกพวกเขาไป”
“เอางั้นเหรอ...แต่ก็ระวังอย่าโป๊ะเองนะ ฮ่าๆๆ”
“คุณการันต์...”
คุณเลขาผมเริ่มทำหน้ามู่จู้ เตรียมจะงอนผมเต็มที่ ผมจึงกดจมูกหอมฟอดใหญ่ไปที่แก้มใส ก
