"อีฟ งานนี้ต้องมีคนสติแตกที่กล้าเมินเพื่อนฉัน! แกคอยดูเลยมันแน่ๆ หึ!"
เสียงหัวเราะอย่างสะใจของเพื่อสาวตัวดีดังขึ้นในลำ แต่เธอนั้นไม่ได้หัวเราะตามแต่อย่างใด ได้แต่ลอบมองโต๊ะของเสือใหญ่ไปเงียบๆ เท่านั้น
ทำตัวประชดเขาแบบนี้มันดีแล้วเหรอ? คนตัวเล็กได้แต่คิดในใจ เพราะเธอไม่เห็นว่าเสือใหญ่จะสนใจไยดีกับเธอเลยแม้แต่น้อย ไป๋อุตส่าห์หาชุดยั่วๆ บดๆ มาอ่อยเสียขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่หึง ไม่หวง ไม่โวยวายเธอเหมือนกับตอนที่เราคบกัน
นี่เขาตัดใจจากเธอได้เร็วขนาดนั้นเชียว แบบนี้มันไม่ยุติธรรมกับเธอเลยสักนิด
"แกหยุดมองไปที่โต๊ะเขาเดี๋ยวนี้ แบบนี้เขาก็รู้ตัวหมดสิว่าแกยังตัดใจไม่ลง เขาอาจได้ใจนะโว้ย"
"แกก็อย่าให้เขามานั่งในรัศมีสายตาฉันสิ" ก็ที่เขานั่งมันอยู่ในสายตาเธอตลอด ถึงไม่มองเขาตรงๆ หางตาเธอก็เห็นเสือใหญ่อยู่ดี
และไม่ทันที่ไป๋จะได้เอ่ยอะไรต่อจากนั้น หางตาเธอก็เห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาที่โต๊ะของเขา
