"งั้นเดี๋ยวฉันสนองเธอแทนผู้ชายพวกนั้นก็แล้วกัน จะได้ไม่เสียเวลาหาให้เหนื่อย" เสือใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นๆ เขาดุนกระพุ้งแก้มของตัวเองอีกสองสามครั้งอย่างหัวเสียไม่น้อย ก่อนที่ร่างกำยำจะยืนขึ้นเต็มความสูง ใบหน้าหล่อจ้องเธออย่างไม่วางตา มือหนายึดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยทั้งที่เธอพยายามสลัดมันให้หลุดตั้งหลายครั้ง
"...!!"
"จะรอให้ผับปิด หรือจะไปเลยล่ะหืม?" เขาเอ่ยถามคนตัวเล็กด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ต่างจากนัยน์ตาที่แข็งกร้าวไม่ต่างจากการกระทำในตอนนี้
"ปล่อย! ฉันไม่ไปกับนาย" อีฟลินเริ่มดึงแขนออกจากการควบคุมจากเขาจนรู้สึกแสบบริเวณข้อมือที่เสือใหญ่จับอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ยอมปล่อย
"ไม่ไปกับฉัน? แล้วใครสมควรได้ไปงั้นเหรอ?"
"จะใครก็ได้ที่ไม่ใช่คนใจร้ายแบบนายไง :("
"ใจร้าย? เหอะ! เออสิ ทิ้งฉันแล้วก็มองฉันร้ายให้ตลอดก็แล้วกันนะอีฟ เพราะถึงอย่างไรฉันก็เหี้ยกว่าที่เธอคิดก็แล้วกัน" เสือใหญ่เอ่ยก่อน
