[VELA TALK]
หลังจากที่นั่งกินข้าวไข่ดาวจนหมด ฉันก็กำลังจะชะเง้อแง้มไปที่ถ้วยปลากริมไข่เต่า แล้วคราวนี้ปัญหาในใจมันก็เกิดอีก
‘กินไม่แบ่งมันไม่น่าจะดี’
นั่นแหละค่ะ มีน้ำใจไปอีก ทั้งที่ควรจะเฉย กลับไปแกะอีกถุงใส่ถ้วยแล้วมาวางตรงหน้าเขา คือเขาก็ไม่ได้ขอนะ กลายเป็นฉันที่ให้เอง และถ้าเขาไม่กิน ก็จะกลายเป็นฉันที่ร้องไห้ เพราะความน้อยใจที่หยิบยื่นน้ำใจ แต่เขาไม่รับ
เออ ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยอะ ทำไมฉันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เขาทำกับฉันขนาดนั้น ฉันไม่ชอบ ไม่ชอบตัวเองตอนนี้เลย
“ร้องไห้ทำไม” เสียงของนอสถามฉัน อะจ้ะ ร้องไห้แบบไม่รู้ตัว คิดถึงเรื่องเก่า ๆ ที่เขาเคยทำ กลายเป็นว่าน้ำตาไหล ไอ้โรคขี้น้อยใจเกิดขึ้นกับคนอย่างฉันได้ยังไง แล้วมันมากมายขนาดนี้เลยนะ
ฉันไม่ตอบ ไม่มองหน้า รีบตัก ๆ กินแล้วเอาถ้วยชามที่กินไปเก็บ จากนั้นก็เดินออกจากห้องครัวค่ะ ปกติปลากริมไข่เต่าก็จะมีรสเค็มนิด ๆ คราวนี้เค
