"ถึงบ้านแล้วครับ" เมื่อขับรถมาถึงบ้านเดชาสิริแล้ว มาร์ตินก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง กับคนที่นั่งหลับตาอยู่ข้าง ๆ
"อ้าว~ ถึงแล้วเหรอ แล้วนี่จะไม่ลงมาด้วยกันเหรอ" ลิลลี่ลืมตาขึ้นมา ก็เห็นว่ามีผ้าห่มคลุมตัวเองไว้ คงเป็นอีกคนที่นำมาคลุมไว้ให้ แต่ที่เธอแปลกใจคือเขาไม่ดับเครื่องยนต์ เหมือนจะไม่ลงมาพร้อมกับเธอเหมือนทุกวัน
"ไม่ดีกว่าครับ" มาร์ตินตอบกลับสั้น ๆ เท่านั้น
"โอเค" ลิลลี่พูดจบก็พับผ้าห่มวางไว้ ก่อนจะลงจากรถไป เธอยังไม่ได้ถามว่าเขาจะมากินข้าวด้วยกันมั้ย หรือจะมาเล่นกับเจ้านายมั้ย มาร์ตินก็ขับรถออกไปเสียก่อน
"เป็นอะไรของเขานะ แต่ก็ช่างเถอะ คงเหนื่อยจากเรื่องเรียนมั้ง ไปโทรหายัยมินนี่ดีกว่า ว่าวันนี้เป็นไงบ้าง" ลิลลี่ส่ายหัวให้กับท้ายรถของมาร์ตินที่ขับออกไป ก่อนจะพูดกับตัวเองอย่างไม่ใส่ใจ เธอคิดว่าเขาคงเหนื่อยจริง ๆ ส่วนเธอก็รีบขึ้นห้อง เพื่อที่จะเมาท์มอยกับเพื่อนสาวอย่างมินนี่ ถึงก
