พักเที่ยง...
จินตนาเดินเข้ามาดูหญิงสาวที่กำลังคร่ำเคร่งกับการศึกษาข้อมูลของบริษัท ก็เผยรอยยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู
"ลิลลี่พักเที่ยงแล้ว ไปทานข้าวกับพี่ดีกว่านะ งานเดี๋ยวค่อยมาอ่านต่อช่วงบ่ายก็ได้ ยังต้องฝึกงานอีกนาน ไม่ต้องรีบจ้ะ" จินตนาบอกกับหญิงสาวที่ตั้งใจศึกษาข้อมูลของบริษัทอย่างขะมักเขม้น
"ค่ะพี่จิน เที่ยงแล้วเหรอเนี่ย เร็วมากเลย ลิลลี่อ่านรายงานได้ไม่กี่แฟ้มเอง" ลิลลี่เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กับคนที่เข้ามาทักทาย
"ปะ ไปกินข้าวกับพี่ เดี๋ยววันนี้พี่จะพาไปแนะนำร้านข้าวที่อร่อย ๆ แถว ๆ นี้ เผื่อวันหลังลิลลี่จะได้เดินไปกินเอง" จินตนาบอกอย่างใจดี เพราะเธอมีหน้าที่ดูแลเด็กฝึกงานคนนี้
ลิลลี่ยิ้มและลุกขึ้นเดินตามจินตนาไปที่ลิฟต์ พอลิฟต์เปิดออก ก็เจอเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง
"อุ๊ย~ สวัสดีค่ะ คุณกันต์ จะไปทานข้าวเหรอคะ" จินตนาทักทายชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ภายในลิฟต์ เขาคนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นถึงท่านรอ
