"ปากเล็ก ๆ นี่เถียงเก่งจังเลยนะ แบบนี้สงสัยต้องทำให้เงียบซะแล้ว" มาร์ตินที่กำลังข่มใจ นอนอดทนอดกลั้น ไม่ให้รังแกอีกคนอยู่ เมื่อถูกก่อกวนจึงลืมตาขึ้นมา แล้วพูดด้วยเสียงแหบพร่า
"หมายความว่าไง" ลิลลี่ที่ไม่รู้เรื่อง ก็เอียงหน้าถามอย่างสงสัย
"อื้ออออ..." แต่ลิลลี่ไม่ได้รับคำตอบ ก็ต้องร้องครางออกมา เมื่ออีกคนลุกขึ้นนั่งแล้วผลักเธอให้นอนลงแล้วพลิกตัวคร่อมอยู่ข้างบน มาร์ตินบดจูบลงที่เรียวปากสวยที่เถียงเก่งอย่างลงโทษ แต่เป็นการลงโทษที่อ่อนหวานและดูดดื่ม นั่นทำให้คนที่ไม่เคยถูกใครจูบ และมีแอลกอฮอล์ในร่างกายอย่างลิลลี่รู้สึกเคลิบเคลิ้มและจูบตอบอย่างไม่รู้ตัว แขนเรียวสวยโอบกอดคอเขาไว้อีกด้วย นั่นทำให้มาร์ตินพอใจมาก
"อื้มมมม... หวานเหมือนที่คิดไว้เลย" มาร์ตินกระซิบบอกที่ข้างริมฝีปากสีสวย ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน
นั่นทำให้ลิลลี่ได้สติกลับมา เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วคิดในใจว่า... 'นี่เรา
