แผล็บ แผล็บ~
มาร์ตินก้มหน้าก้มตาดูดกลืนน้ำหวานที่อีกคนปล่อยออกมา เหมือนคนที่ลำคอแห้งผาก และหิวกระหายน้ำเป็นอย่างมาก
"อืมมมม ทั้งหอม ทั้งหวาน อุ่นด้วย น้ำหวานจากดอกลิลลี่ ดอกนี้อร่อยจริง ๆ และจะมีแค่ตินคนเดียวเท่านั้น ที่ได้ลิ้มลองน้ำหวานจากดอกลิลลี่ดอกนี้" มาร์ตินพูดขึ้นอย่างชอบใจ เขาดูดเลียทุกหยาดหยด ไม่เว้นแม้แต่ที่ติดตามซอกขาของเธอด้วย
"อื้อออ แฮ่ก ๆ เหนื่อยแล้ว" ลิลลี่ที่ตอนนี้นอนแผ่หายใจหอบด้วยความเหนื่อย เหมือนไปวิ่งมาราธอนมาเป็นร้อยรอบ
ระหว่างนั้นมาร์ตินก็ลุกขึ้นยืน เพื่อถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนหมด เขามองคนที่นอนหายใจหอบอยู่ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
"พี่ลิลลี่ครับ" มาร์ตินเรียกอีกคนที่นอนหลับตาอยู่เบา ๆ
"เรียกทำ… ว้าย!!! จะทำอะไรน่ะ ติน ทำไมต้องถอดเสื้อผ้าด้วย แล้วนั่น..." ลิลลี่ลืมตาขึ้นเมื่อถูกเรียก ก่อนจะร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ ที่เห็นมาร์ตินยืนจังก้าอยู่เหนือร่า
