ร่างกายเล็กรู้สึกเจ็บปวดทั้งระบมไปทั้งร่างโดยไม่รู้ว่าเมื่อคืนไปทำอะไรมากันแน่ พอลุกขึ้นก็รู้สึกมึนเหมือนมีคนเอาไม้มาตีหัว แล้วก็เจ็บที่ขมับจี๊ด ๆ
“หัวโนเหรอ ทำไมปูดเป็นลูกมะกรูดเลยวะ”
ฉันเอามือนวดคลึง ๆ ที่หัวทั้งงัวเงียขี้ตาแล้วก็ยังจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้นอนลงหลับตาเหมือนเดิม เหมือนสมองคล้ายครึ่งฝันครึ่งตื่นได้ยินว่ามีคนตีกันเมื่อคืน
ฉันโดนตีเหรอวะ?
พี่เทมก็ไปนี่หว่า...ทำไมถึงโดนลูกหลง แบบนี้ต้องฟ้องแม่ พี่เทมดูแลไม่ดี
ขณะมึน ๆ อยู่นั้น มือถือของฉันสั่นครืด ๆ อยู่ใกล้ ๆ จึงหยิบมาดูเมื่อเห็นว่ามีคนโทรมาเป็นใคร กับเวลาบ่ายสองก็รู้สึกถึงความฉิบหายมาเยือน
“เชี่ย...ไม่ได้เข้าเรียน”
ฉันกดรับสายทันที เพราะสายเรียกเข้าเป็นพี่ยอดพี่รหัสของฉันเอง
“ฮัลโหลพี่”
(ฟื้นยัง)
“เพิ่งลืมตา...โคตรเจ็บเลยวะ...แม่งเอ้ยตีกันยังไงวะโดนลูกหลง คราวหน้าไม่ไปกับไอ้พี่เทมแล้วนะปกป้องน้องไม่ได้” ฉันบ่นใส่
