“คุณปาย ผมขอโทษ”
เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอที่มองเขางง ๆ ราวกับคนที่สติยังไม่กลับคืน
“ขอโทษทำไม นายไม่ได้อยากทำเหรอ”
คำถามตรงไปตรงมาจากปากเจ้านายสาว บ่งบอกให้รู้ว่าปราลีตัวจริงกลับคืนมาแล้ว แต่คำถามพวกนั้นกลับทำให้เขาละอายไม่น้อย ที่สมองและหัวใจคิดอะไรวนเวียนหมกมุ่นแต่เรื่องของเธอเสมอ
“เอ่อ คือ ผมอยากทำครับ อยากทำคุณปายมาตลอด แต่ผมเป็นแค่เด็กในบ้าน ผม...”
“ถ้านายอยากทำ ฉันอยากทำ แล้วทำไมต้องคิดมากล่ะ นายหยุดคิดเรื่องพวกนี้เสียที คิดไปมันก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเราทำมันลงไปแล้ว”
เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร และกำลังคิดอะไรอยู่ คนอย่างแผ่นดินมีหรือจะหลุดจากคำว่ากตัญญูไปได้ เธอไม่เข้าใจเลย ว่าจะอะไรหนักหนา วิธีกตัญญูมีอีกมากมายเป็นร้อยวิธี ทำไมต้องเอาเธอไปรวมอยู่ในวิธีพวกนั้นด้วย เธอไม่ได้อยากให้เขาปฏิบัติต่อเธอราวผู้มีพระคุณเสียหน่อย
“ครับ ผมทำเรื่องอกตัญญูต่อคุณท่านไปแล้ว”
“ถ้านายไม่บอก ฉันไ
