ปราลีหายออกจากบ้านไปถึงสองวันเต็ม ๆ ที่คนทั้งบ้านไม่มีใครวุ่นวายตามหาเพราะเธอติดต่อกับพ่อแม่เสมอ แต่คนที่เธอไม่ยอมรับสายเลยคือเขา เลขาส่วนตัวของเธอ
ในที่สุดเธอก็เลิกหนีปัญหาเหมือนเด็ก ๆ เมื่อตัดสินใจกลับมาทำงานอีกครั้ง
ร่างงามในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำคลุมทับด้วยเสื้อสูทสีแดงเดินเข้ามาในบริษัทด้วยท่วงท่ามั่นใจดังเดิม
“ปาย...”
เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นเบื้องหลัง เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นผู้ชายเพอร์เฟคที่พ่อแนะนำให้รู้จัก
“พี่ภาส”
ดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่จากร้านของปรียานุชถูกยื่นให้ เธอรับมาแล้วส่งยิ้มขอบคุณ วันนี้เขาไปอุดหนุนร้านดอกไม้ของเพื่อนเธออีกครั้ง และพูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันอยู่นาน
“ขอบคุณมากค่ะ”
“ไม่ได้เจอปายนานมาก คิดถึงกันบ้างไหมครับ”
“คิดถึงสิคะ”
“พี่จะเชื่อแล้วนะครับว่าปายคิดถึงพี่จริง ๆ”
“แล้วแต่พี่ภาสเลยค่ะ ขึ้นห้องก่อนไหม หรือว่ามีธุระที่ไหนอีกหรือเปล่า”
เธอได้รับรู
