ท่านรองประธานคนสวยกลับขึ้นมานั่งทำงานอีกครั้งในช่วงบ่ายคล้อย แฟ้มงานสำคัญเพิ่มขึ้นอีกหลายแฟ้มทำให้เธอตั้งสมาธิไปที่งานเพราะไม่อยากกลับบ้านดึกดื่นอีก
แต่แล้วเธอก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการกลับบ้านดึกได้เมื่อแฟ้มงานสุดท้ายถูดปิดลงในตอนเกือบสองทุ่ม
“เสร็จแล้วเหรอครับ”
“ใช่ เอาออกไปไว้ที่โต๊ะพี่มารีสิ”
แผ่นดินหอบแฟ้มกองสุดท้ายไปวางไว้หน้าห้อง เมื่อกลับเข้ามาก็ปิดประตูแล้วกดล็อกเสียงดังจนเจ้านายสาวที่กำลังบิดกายอย่างเมื่อยขบหันไปมอง
“นายทำอะไร”
“ล็อกประตูครับ”
พูดพลางย่างสามขุมเข้าหาเธอ ไม่กี่ก้าวก็ประชิดคนที่ยังนั่งเบิกตาโตด้วยความงงอยู่ที่เดิม
“ล็อกทำไม ฉันจะกลับบ้านแล้ว”
“คุณปายยังกลับไม่ได้ จนกว่าจะคุยกับผมให้รู้เรื่อง”
“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย เมื่อเช้าก็คุยไปหมดแล้ว ถ้าจะคุยเรื่องงานก็เอาไว้พรุ่งนี้ วันนี้สมองฉันล้าจนรับอะไรเข้าหัวไม่ได้แล้ว”
เขาจับเก้าอี้เธอหมุนเข้าหา โน้มตัวลงวางม
