เพลงรักเพลงสุดท้ายสิ้นสุด หนุ่มสาวก็รีบกลับบ้าน แต่เมื่อไปถึงทุกคนก็แยกย้ายกันขึ้นบ้านนอนหมดแล้วเป็นทางสะดวก ปราลีจึงเข้าห้องของตนเพื่อไปหยิบชุดนอนแล้วย่องเข้าห้องของเขาอีกครั้ง
“หัวขโมย จับได้แล้ว”
ทันทีที่เธอปิดประตูล็อกกลอน ร่างบางก็ลอยหวือเข้าสู่อ้อมกอดที่แสนคุ้นเคย
“มารอเหรอ”
คนตัวบางที่โดนรวบกอดจากทางด้านหลังเบี่ยงหน้ามองคนตัวโตอีกนิด ใบหน้าสวยหวานอมยิ้มมีความสุข
“ครับ”
“รู้เหรอว่าฉันจะมา”
“คุณปายต้องมาอยู่แล้วครับ ไม่ได้นอนกอดผมตั้งสองคืน คุณปายเองก็คงคิดถึงผมแทบขาดใจเหมือนกันใช่ไหมครับ”
จมูกโด่งหอมแก้มนวลดังฟอด กระชับอ้อมกอดขึ้นอีกนิด สองคืนที่ผ่านมาเขาคิดถึงเธอแทบขาดใจ ทั้งยามหลับและยามตื่น กินไม่ได้ นอนไม่หลับ หัวใจปวดหนึบไปทั้งดวง
“ใครบอกนาย ฉันไม่ได้นอนกอดนายฉันก็มีพี่ภาสให้นอนกอด”
แผ่นดินคลายอ้อมกอดแล้วจับคนตัวบางหมุนตัวหันหน้ากลับมาหา
“นอกจากดื้อ เอาแต่ใจ ไม่ยอมฟัง
