“เป็นยังไงบ้างลูก ไปกินข้าวกับพี่ภาส สนุกไหม”
รินรดาสัมภาษณ์ลูกสาวที่นั่งยิ้มหน้าระรื่น ทำให้ทุกคนบนโต๊ะอาหารมื้อเย็นพุ่งความสนใจมายังปราลีทันที
“สนุกมากค่ะแม่”
ทั้งรอยยิ้มและดวงตาสุกสกาวราวกับเด็กได้ของเล่นถูกใจทำให้แผ่นดินก้มหน้างุด มองเพียงจานข้าวของตนเท่านั้น
สมาชิกทุกคนในบ้านเลิกคิ้วมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าอาจจะได้เขยเป็นภาสกรสมใจโดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าวันนี้ภาสกรโดนคนดื้อเล่นงานอะไรไปบ้าง
“เห็นไหม ย่าบอกแล้วว่าพี่เขาน่ารัก คนนี้ย่าสนับสนุนเต็มที่เลยนะ”
“ค่ะย่า”
ปราลีไม่แก้ตัวใด ๆ ทำเพียงยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วตักอาหารเข้าปากอย่างอารมณ์ดี รู้สึกว่าวันนี้ป้าน้อยหน่าทำอาหารอร่อยขึ้นเป็นสิบเท่า
“พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดแล้วนี่ลูก เตรียมตัวหรือยัง เดี๋ยวให้แม่บ้านไปช่วยจัดกระเป๋าดีไหม ทั้งปายทั้งดินเลย”
ปรินทร์เสนอ แต่กลับได้รับการปฏิเสธจากลูกสาวจนอ
