ความรักลับๆ ของทั้งคู่ถูกเก็บเป็นอย่างดีจนล่วงเลยมาถึงกลางสัปดาห์ ทั้งสองอดทนทำงานดึกดื่น กระทั่งทุกคนกลับบ้านกันหมดเช่นทุกครั้งจึงพากันไปยังลานจอดรถด้วยกัน
โปรดปรานนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ เพิ่งสังเกตว่าเหมันต์ไม่ได้พาเธอกลับที่พัก แต่เมื่อก้มมองจีพีเอสกลับไม่ได้ถูกตั้งค่าเอาไว้ว่าปลายทางคือที่ไหน เธอจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเอาคำตอบกับแฟนหนุ่มของตนเอง
“ไม่ได้กลับห้องเหรอ?”
“อืม แวะหาอะไรกินกันก่อน” คำตอบฟังดูสบายๆ ตามสไตล์รองประธานหนุ่มไม่ได้ทำให้โปรดปรานเข้าใจบรรยากาศขึ้นมาแม้แต่น้อย
กระทั่งรถญี่ปุ่นของเธอเลี้ยวเข้ามายังสวนอาหารแห่งหนึ่งซึ่งไกลจากออฟฟิศพอสมควร เหมันต์คงคำนวณมาแล้ว ว่าที่นี่คือสถานที่ปลอดภัยในการเดตหลังพระอาทิตย์ตกดินวันนี้
ภาษาจีนเด่นหรากับการตกแต่งประดับประดาด้วยธีมหลักสีแดง ทอง และดำ ทำให้ผู้จัดการสาวรู้ได้ทันทีว่าที่นี่คือร้านอาหารจีน ถึงแม้ว่าตาเธอจะเฉี่ยวอย่างลูกหล
