หญิงสาวนั่งประสานมือตนเองแน่นตั้งแต่ขึ้นรถมา เสื้อผ้าหน้าผมในวันที่แปลกหูแปลกตากว่าปกติที่เป็นอยู่ทุกครั้ง จนคนเป็นแฟนซึ่งทำหน้าที่ขับรถรับรู้ได้ว่าเธอกำลังตื่นเต้น
“เป็นอะไรครับ?” มือหนาคว้ามือแฟนสาวมากุมก่อนจะเผลอหลุดหัวเราะ “มือเย็นมาก ปรับแอร์ดีไหม?”
“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย นี่รู้มากี่วันแล้ว ทำไมเพิ่งมาบอกเอาเมื่อเช้า” สีหน้าบูดบึ้งของโปรดปรานบ่งบอกว่ากำลังขุ่นเคืองคนตรงหน้าอย่างมาก เธออยากจะตีเข้าให้ตัวเขียวเลยด้วยซ้ำ
จู่ๆ เหมันต์ก็เข้ามาปลุกเธอในตอนเช้า พร้อมกับบอกว่าตอนเย็นมีนัดกินข้าวกับครอบครัวเป็นการฉลองที่ตระกูลวรหิรัญกำลังจะมีทายาทสืบสกุลคนแรกให้เธอเตรียมตัวด้วย คนขี้เซาจึงต้องรีบเด้งตัวลุกออกจากที่นอนรีบไปซื้อของขวัญต้อนรับว่าที่คุณแม่ ก่อนจะรีบกลับมาเลือกชุดกับเครื่องประดับ กว่าจะหาชุดที่เข้ากันได้และถูกกาลเทศะก็ใช้เวลาไปกว่าครึ่งวัน
“แค่กินข้าวเอง เธอก็เคยมาที่นี่บ่อยๆ”
“
