Chapter 23
"ปลายฝนมาได้ไง?" ทิวาเห็นหลังของปลายฝนไวๆ ก็รีบหันมาหาอารยา เพราะอารยาต้องรู้เรื่องนี้แน่
"ยาผิดเองค่ะ"
เขาไม่รอฟังที่อารยาจะอธิบายเลยด้วยซ้ำ ก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งตามหลังเธอไป
"ทิวาอย่าตามมันไปนะกลับมา!" นัชชาร้องตะโกนตามไปแต่ก็ไม่ทัน
"กลับบ้านกันค่ะ" พอปลายฝนออกมาถึงรถเธอก็รีบสั่งให้ชาติชายคนขับรถพากลับบ้าน
"ครับ" ชาติชายรับคำพร้อมกับขยับรถออกมา แต่ก็มีใครบางคนวิ่งมาขวางหน้ารถไว้
"หยุดก่อน"
"ไม่ต้องหยุดค่ะพี่ไปต่อเลย" หญิงสาวพูดทั้งน้ำตา เพราะภาพที่ได้เห็นมันทำให้เธอเจ็บจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
แต่ชาติชายก็ไม่กล้าขับรถออกไป เพราะทิวายืนขวางไว้ สักพักเขาก็เดินมาเปิดประตูด้านที่ปลายฝนนั่งอยู่ มือหนาดึงประตูนั้นให้เปิดออกทันที
"มาที่แบบนี้ทำไม"
"ทีตัวเองยังมาได้ คนอื่นจะมาบ้างไม่ได้หรือไง"
"ลงมา"
"ไม่"
"จะลงมาดีๆ ไหม"
"ฉันจะกลับบ้าน ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่กับแฟนของคุ
