ผมโอบกอดร่างบางอยู่แบบนั้นจนเธอเริ่มสงบลง เสียงสะอื้น ร้องไห้เริ่มเบาลงเรื่อยๆ ผมถึงเอ่ยปากถาม
"หิวมั้ย" ผมรู้มาว่าเวลาผักกาดเครียดจะชอบกิน
"อือ อึกๆๆ" เธอพยักหน้ารัวทั้งน้ำตา
"ไปเตียงกันดีกว่าพื้นเย็น" ว่าแล้วผมก็อุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าหญิง พาเดินกลับไปที่เตียง วางเธอลงอย่างเบามือ ก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์
"อยากกินอะไรเลือกเลย" ผมยื่นโทรศัพท์ให้คนตัวเล็กแล้วนั่งลงข้างๆ เธอ
"จับได้เหรอ ฮืออ" เธอมองโทรศัพท์แล้วเงยหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาขึ้นมองผม
"ได้สิ เข้าไปดูอะไรก็ได้" บอกพลางยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้
เธอรับโทรศัพท์ไป แล้วหันหลังให้ผม ผมชะโงกหน้าไปมองก็เห็นเธอกำลังเข้าแชทไลน์ ผมไม่ได้ว่าอะไร เธออยากดูอะไรก็ปล่อยให้ดู
"เช็กผัวเหรอ" ผมโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง ถูจมูกกับแก้มเนียน
"...." เธอนิ่งไม่ตอบ เลื่อนดูแชทไลน์ ก่อนจะตวัดสายตามองผม เมื่อเปิดเข้าดูแชทที่ผู้หญิงส่งรูปตัวเองมาให้ผมดู
"
