Part : เมฆา
หลังจากทำงานโต้รุ่ง ได้งีบนอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงในตอนเช้าเท่านั้น ก็ต้องรีบตื่นมาทำงานต่อ เกือบเที่ยงวันก็ยังไม่ได้หยุดพัก อีกใจก็กระวนกระวายเรื่องยัยเด็กพยศ เมื่อวานผมแวะไปหาเธอโดยไม่ได้บอกน้าจันเตรียมอาหารเผื่อ ไปถึงก็เห็นร่างบางยืนง่วนอยู่ในครัว เธอบอกทำมื้อเย็น ผมจึงบอกให้ทำเผื่อ แต่กลับมีแค่บะหมี่ห่อเดียวกับไข่ไก่หนึ่งฟองเท่านั้น ผมยังไม่ได้ถามอะไรมากไอ้ไผ่ก็โทรเรียกให้เข้าออฟฟิศด่วน
ผมวางงานในมือลงเปิดกล้องวงจรปิดห้องครัวในโรงอาหาร มองหายัยเด็กพยศสักพักใหญ่ๆ แต่ก็ไม่เห็น หรือว่าโดนใช้ไปทำอะไรที่ไหนอีก! ยิ่งไม่มีปากมีเสียง คนใช้ทำอะไรทำหมด! ไม่เก่งเหมือนตอนเถียงผมเลย
"น้าจันฝากข้าวเที่ยงมาให้" ไอ้ไผ่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกล่องข้าวมื้อกลางวันของผม
"..." ผมไม่สนใจ เดินสวนมันออกไป
"อ้าว พ่อเลี้ยงจะไปไหน"
"โรงอาหาร"
"โรงอาหาร?" มันทวนคำพูดผมด้วยน้ำเสียงมึนงง เพราะงานผมยังก
