เจนนิสสะดุ้งเบาๆ เมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับอกแกร่งของฟีนิกซ์โดยไม่ได้ตั้งใจ เธอรีบหันไปมองคนด้านหลังด้วยสีหน้าเขินอายปนยั่วเย้า
“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ เจนไม่ได้ตั้งใจ”
ฟีนิกซ์มองเธอแวบหนึ่ง ในใจเขาบ่นเจ้าลูกชายที่ตอนนี้กำลังตั้งเค้าตึงเป้งอย่างไม่ยอมลงง่ายๆ แค่การชนเบาๆ ก็ตอบสนองแรงขนาดนี้แล้ว
เจนนิสยิ้มมุมปาก ก่อนจะขยับตัวหลบทางให้ฟีนิกซ์เดินเข้าไปล้างมือ เธอแอบเหลือบมองแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ขณะที่หัวใจเต้นตึกตักไม่หยุด
ทว่า…
“เฮีย เจน เดี๋ยวจะออกไปซื้อหมูกับผักมาเพิ่มหน่อย น่าจะไม่พอ เฮียอยากได้อะไรเพิ่มป่ะ?”
โซดาเดินเข้ามาในโซนครัว ถามเสียงดังๆ
ฟีนิกซ์ที่กำลังล้างมืออยู่หันมามองนิดหนึ่ง แล้วตอบเสียงนิ่ง
“ไม่อ่ะ”
โซดาหันไปหาเจนนิสต่อ “มึงล่ะ เจน?”
“ไม่อ่ะ” เจนนิสตอบเร็ว แล้วถามกลับ “แล้วจะไปนานไหม? ให้กูไปเป็นเพื่อนป่ะ”
“ไม่ต้องๆ พี่นายบอกจะไปด้วย เดี๋ยวกูไปกับพี่นาย มึ
