เจนนิสยื่นมือเรียวไปถอดเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มของฟีนิกซ์ออกช้าๆ ตามด้วยเสื้อยืดสีดำด้านในที่เธอดึงขึ้นผ่านศีรษะเขา
ฟีนิกซ์ยกแขนให้ความร่วมมืออย่างว่าง่าย ไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย แผ่นอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นเด่นชัดขึ้นมาเต็มตา พร้อมรอยสักรูปนกฟีนิกซ์สีดำเทาใหญ่แผ่ปีกหน้าอก
“รอยสักเฮียสวยจัง…” เจนนิสพึมพำเบาๆ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ตามเส้นสายของรอยสักช้าๆ ก่อนจะก้มลงจูบลงเบาๆ ตรงกลางปีกนกนั้น ลมหายใจร้อนๆ พัดผ่านผิวเขา ทำให้ฟีนิกซ์สะดุ้งเบาๆ ตัวเกร็ง
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาเป็นประกายยั่วเย้า
“เจนอยากขี่ฟีนิกซ์จัง… เฮียว่าเจนจะขี่ได้ไหม”
ฟีนิกซ์ยิ้มมุมปาก มือใหญ่โอบเอวเธอแน่นขึ้นนิดนึง เสียงทุ้มต่ำแหบพร่า
“ฟีนิกซ์ตัวนี้… รับเธอขึ้นแค่คนเดียว นั่งให้สบายก็พอ”
“งั้นเจนขอนั่งนะ”
เจนนิสกระซิบ ก่อนจะออกแรงดันอกกว้างของเขาพร้อมกันเบาๆ แต่หนักแน่น พาเขาเดินถอยหลังไปนั่งลงบนโต๊ะอาหารที่อยู่ใกล้โซ
