“ขอบคุณน้าเฮีย ที่วันนี้ขับรถมาส่ง”
โซดาเอ่ยขึ้นทันทีที่รถของฟีนิกซ์เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าคณะบริหาร เธอหันไปมองพี่ชายตัวเองด้วยสีหน้ากึ่งแซว
“วันนี้คิดไงเนี่ย”
“ก็ทางผ่าน”
ฟีนิกซ์ตอบเสียงนิ่งตามสไตล์ ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองกระจกหลัง เห็นเจนนิสนั่งก้มหน้าไถโทรศัพท์อยู่เหมือนไม่ได้สนใจบทสนทนาเท่าไร
โซดาหันมาถามเจนนิส
“อีเจนจะไปเลยปะ”
“เออ ไปดิ”
เจนนิสตอบสั้น ๆ โดยไม่เงยหน้า
“ไปนะเฮีย บ๊ายบายยย”
โซดาโบกมือให้ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ
เจนนิสลงตามมาทันที แต่ไม่ได้หันกลับไปล่ำลาฟีนิกซ์เหมือนโซดา เพราะกลัวว่าโซดาจะจับสังเกตอะไรได้ เธอแค่ปิดประตูรถเบา ๆ แล้วเดินเคียงเพื่อนเข้าไปในคณะ
แต่พอเดินได้ไม่กี่ก้าว เจนนิสก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เธอก้มหน้าพิมพ์ไลน์ส่งไปหาเขาอย่างรวดเร็ว
“ตั้งใจเรียนนะคะ”
หลังจากส่งข้อความนั้นไป เจนนิสก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า แล้วเดินเข้าคณะไปพร้อมกับโซดาเหมือนไม่มีอะไรเ
